Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ته علی المستهام فیک جمالاو تکبر علی الکئیب دلالا
VəfaMən yollar ayrıcında səni gözləyən zaman,bəlkə indi qan gedir sənin təzə yarandan.
Bir əməlimTəbəssüm eyləmədi xüldzari-amalım,Cahanda qismətim olmuşmudur hümumü qümum?
DağlarDərdli sinəndəki əski cığırlarİnsan izlərinə bənzər, a dağlar!
Məsnəvi 27حاجیان رَخت چو از مکه برندمدّتی در عقب سر نِگَرَند
İman ilə getdiYığdı xeyir və bərəkət süfrəsin, ehsanıyla getdiƏmin-amanlıq da yükün bağladı, imanıyla getdi
BaxışlarBaxış var ki, can yandırır,Odu, atəşi andırır.
Həm oğul, həm ataHamı adilikdən qalxıb ucalmaq,Hamı bu millətə ağsaqqal olmaq,
Təzə başlanan ömürÖz köçünü çəkirdi qoca nənə qüruba,Yığılmışdı başına bütün qohum-əqrəba.
Bir sözSözünü bir söyləyəninSözünü edər sağ bir söz.
PərimBu gün bir gözəlin seyrinə vardım,Tutubdu dəstində ağ lamə, Pərim!
Ehey!Hələbdə Nəsimiylə xəyalən görüş*Sənin dastanını qoyub yarıda,
KimidirTəzə bir cavan görmüşəm,Hüsndə insan kimidir;
Bir lövhəİştə səksən yaşında beli bükük bir qadınAylar, illər bilmədən qırmış qolun, qanadın.
UlduzlarYüz illər, min illər sizin şölənizSularda səpildi hər yola, izə.
Deyim, deməyim?!Yenə dərdim təzələndi, “Kəlniyət!”Gözlərimə kül ələndi, “Kəlniyət!”
Nida(Monoloq)*Mən elə sürətin təşnəsiyəm ki,
Bu yoldaÖlümün gözünün içinə baxıb,Sonra bir şam kimi sönəcəyəm mən.
Truppa deyirQoy törənsin min cürə yersiz rəzalət səhnədə,Eylərik zira bununla biz ticarət səhnədə.
Qaçır…Heyvan insanlardan qaçır,İnsan heyvanlardan qaçır,
BiləydiMən onu bir könüldən, min könülə sevmişəm.Bu saf məhəbbətimdən görən xəbəri varmı?
Arzuİstərəm qəmli və tufanlı gecə yolçularaBir fanus tək, ya da qütb ulduzu tək rəhbər olam.
Vətən oğul istəyirDöymür sinəsinə hər an “mən” deyə,Uca kürsülərdən “el-vətən”!- deyə,
Nağıllı günlərYadındamı, ağaclarƏlimizdən zar idi.
Qurd və ilbizBir almanın içində bir qurd vardı, nagəhan,Külək qopdu, ağacı silkələdi durmadan,
Boğulmayan bir səsDağıstandan annəmə məktub*Deyirlər mənə ki, genə hər axşam,
MənəmArif məclisində, qanan yanındaHər sözü dillərdə yayılan mənəm.
GörməmişəmSənin təki siyah telli, gül üzlü,Bu cümlə cahanda mən görməmişəm.
ƏrdəbilGəlmişəm, xoş gəlmişəm, sanma məni yad, Ərdəbil,Hər zaman könlüm olub fikrin ilə şad, Ərdəbil.
ÜçBir əcayib nəstə gördüm, kökü bir, budağı üç,Hər ağacdan altmış çiçək, yüz səksən yarpağı üç.