Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Üzbəüz olmuşdu mənlə dün gecə bir nazlı yar,Zövq alırdı sübhədək ol yardən bu qəlbi-zar.
Qəzəl 342Bilindi mehrin, ey gərdun, sənin də var bu mahimdə,Rəqibimsən ki, durmuşsan inadla pişgahimdə.
Qəzəl 345Səri-kuyin, gözəlim, gər mənə olsaydı diyar,Göz yaşım silməz idi cismimi manəndi-qübar.
Qəzəl 348Çıxmayınca ta bədəndən eşq dərdilə bu can,Tərk qılmaz ruhumu sevdasının dərdi, inan!
Qəzəl 351Nə etdim bilmirəm yarə ki, küsdü nazlı yar məndən,Gözündən düşmüşəm yarın, kəsibdir etibar məndən.
Qəzəl 354Aşiqəm, sevməkdən özgə kar əlimdən gəlməyir,Əhli-təqva eyləyən rəftar əlimdən gəlməyir.
Qəzəl 362Qəlb pünhan olsa da, yüz qanlı peykan onda var,Açmamış bir qönçədir, gülbərgi-pünhan onda var.
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Qəzəl 384Gözümdə nur, bu cismimdə bir əziz cansan,Nə faidə ki, gözümdən həmişə pünhansan.
Qəzəl 391Yad edincə bəzmini bir şam kimi canım yanar,Hər kəsin bəxt ulduzu bir yerdə mütləq parlayar.
Qəzəl 392Mənə rəhm eyləyib gəldin, rəva gördün sitəm, getdin,Gəlib bihuş qıldın, huşə gəldim, ey sənəm, getdin.
Qəzəl 398Könüldə gizli olan dərd odum alışmış əgər,Nə xoş ki, eşq nihalım gül açdı, verdi səmər.
Qəzəl 403Göz yaşım ətrafıma dərya kimi çəkmiş hasar,Nə yerim var qalmağa, nə qaçmağa bir çarə var.
Qəzəl 406Bir baxışla qıymadın xoşhal ola bu binəva,Vurmadın, ta rahət olsun, cisminə tiri-bəla.
Qəzəl 410Ləlində həyat suyu rəvandır,Eşqinlə həyat cavidandır.
Rübai 2ای معرفتت وسیله خلقت مالطف تو خمیر مایه طینت ما
Rübai 3گر اهل دلی بده رضایی بقضااز دایره رضا منه بیرون پا
Qitə 9Cəmalü hüsnünə ey daima olan məğrur,Nədən cünun bu qədər səndə əqlə qalibdir.
Qəzəl 10Çəkdim yolunda əksini bu cismi-zarımın,Bəlkə ayağını öpə bildim nigarımın.
Qəzəl 12Qəmi-nigardən özgə bir həmdəm istəmirəm,Vəfasız bu qəmi-eşqə məhrəm istəmirəm.
Qəzəl 13Eşitmiş gül cəfasından səhər bülbül edər əfğan,Gülü jalə edib sədparə, almışdır qisas ondan.
Qəsidə 13سجده خاک نجف مرغوب اهل عالم استچون نباشد سجده گه جایی که خاکش آدم است
Rübai 13Ya Rəb! Arzumuzu özün et rəva,Kömək et, mənalı söz edək inşa.
Qəzəl 14Gizliyəm zəfdə mən, lütfdə yarın bədəni,Mən onu görməmişəm xeyli zamandır, o məni.
Qəzəl 31Gər öləndən sonra kuyin etsələr mədfən mənə,Qəbr əzabı verməz ol gülşəndəki məskən mənə.
Qəzəl 45O qara zülfünü gəl açma sən, ey nazlı nigar!Cismimi canım ilə bağlayan ol tel qırılar.
Rübai 47تا چند مرا آتش دل تاب دهدرخت طربم بسیل خوناب دهد
Qəzəl 50Görüşün nur verir dideyi-xunbarımıza,Vəslətin mərhəm olur sineyi-qəmxarımıza.
Qəzəl 52Yoxdu bu rüsvalığın dərdinə dərman, ey təbib!Eyləmə rüsva özün, həm qəlbimi qan, ey təbib!
Qəzəl 71Günəş çox torpağa düşdü ki, nur alsın yanağından,Nəsibi olmadı öpsün sənin tozlu ayağından.