İmadəddin Nəsimi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bağrımnı dəlür navəki-hicrani-filani,Qanımnı tökər sehr ilə çeşmani-filani.
Başını top eyləgil, gir vəhdətin meydanınaBaşını top eyləgil, gir vəhdətin meydanına,Ey könül, müştaq isən gər zülfünün çövkanına.
Bir cəfakeş aşiqəm, ey yar, səndən dönməzəmBir cəfakeş aşiqəm, ey yar, səndən dönməzəm,Xəncər ilə yürəgimi yar, səndən dönməzəm.
Bir dəxi görmək camalın könlüm, ey can, arzularBir dəxi görmək camalın könlüm, ey can, arzular,Xəsteyi-dərdi-fəraqın dərdə dərman arzular.
Bərgi-nəsrin üzrə mişkin zülfünü dam eyləməBərgi-nəsrin üzrə mişkin zülfünü dam eyləmə,Aşiqi-aşüftəyi bisəbrü aram eyləmə!
Cəmalın fitnəsi tutdu cahaniCamalın fitnəsi tutdu cahanı,Çıxardıb pərdədən razi-nihanı.
Can eşqə düşdü, ey könül, yarəb, nədir tədbirimizCan eşqə düşdü, ey könül, yarəb, nədir tədbirimiz?Can neyləsin, biçarə, çün həqdən budur təqdirimiz.
Dilbəra, şəmsüzzühadır ayəti-rüsxarınızDilbəra, şəmsüzzühadır ayəti-rüxsarınız,Ayəti-tahavü yasin surəti-didarınız.
Ey üzün nuri-təcəlli, məniyi-iman budurEy üzün nuri-təcəlli, mə’niyi-iman budur,Hər kim iqrar eyləməz, insan degil, heyvan budur.
Ey üzün "nəsrün-minəllah", vey saçın "fəthün-qərib"Ey üzün "nəsrün-minəllah", vey saçın "fəthün-qərib",Ey bəşər surətli rəhman, vey mələksima həbib!
Gördüm camalın şəmini rövşən, məhi-taban budurGördüm camalın şəm’ini rövşən, məhi-taban budur,Hüsnün təaləllah dedim, həqdən gələn bürhan budur.
Hüsnün təalə şanəhü sünində heyran olmuşamHüsnün təala şanəhü sünində heyran olmuşam,Şirin ləbini yad edib, sər ta qədəm can olmuşam.
Könül sarayına mehri buraxdı ta tabiKönül sarayına mehri buraxdı ta tabi,Gözümdən oğru xəyalın oğurladı xabı.
Mahi-tabandır üzün, ey afitabi-xavəriMahi-tabandır üzün, ey afitabi-xavəri,Təl’ətindən münfəildir şəmsü mahü Müştəri.
Mən ki, dərvişəm, fəqirəm, padişahi-aləməmMən ki, dərvişəm, fəqirəm, padişahi-aləməm,Ruhi-birəngəm, əgərçi rəngə girdim, adəməm.
Məhəbbət möhkəm işdir, qafil olmaMəhəbbət möhkəm işdir, qafil olma,Bu karı sanma ki, hər kara bənzər.
Mərhəba, xoş gəldin, ey ruhi-rəvanım, mərhəba!Mərhəba, xoş gəldin, ey ruhi-rəvanım, mərhəba!Ey şəkərləb yari-şirin, laməkanım, mərhəba!
Nagəhan könlümə düşdü şurişi-qovğayi-eşqNagəhan könlümə düşdü şurişi-qovğayi-eşq,Aqili divanə qıldı aqibət sevdayi-eşq.
Sən mana yar ol ki, könlüm bir dəxi yar istəməzSən mana yar ol ki, könlüm bir dəxi yar istəməz,Könlümün dildarı sənsən, özgə dildar istəməz.
Sənəma, üzün gülündən gülə-gülə gül utandıSənəma, üzün gülündən gülə-gülə gül utandı,Xəcil eylədi dodağın şəkəri, nabatı, qəndi.
Sünbüli-zülfünün əgər qonşusu lalə düşməyəSünbüli-zülfünün əgər qonşusu lalə düşməyə,Almaya kimsə könlünü, şiveyi-alə düşməyə.
Üzünü məndən nihan etmək dilərsən, etməgilÜzünü məndən nihan etmək dilərsən, etməgil!Gözlərim yaşın rəvan etmək dilərsən, etməgil!
Cana, sən candan nə kim, gəlsə cigərlər ağrımazCanə sən candan nə kim gəlsə cigərlər ağrımaz,Həq bilir, bir zərrə neştərdən damarlar ağrımaz.
Canımı yandırdı şövqün, ey nigarım, hardasanCanımı yandırdı şövqün, ey nigarım, hardasan?Gözlərim nuru, iki aləmdə varım, hardasan?
Dərdə müştaq olmayan kimdir ki, dərman istəyəDərdə müştaq olmayan kimdir ki, dərman istəyə?Qəbləl-mövti bilməyən, sən sanma ki, can istəyə.
Dil bəri eylə, ey könül, keç qamudan ki, qamudanDil bəri eylə, ey könül, keç qamudan ki, qamudanEyləməyincə dil bəri, bulmadı kimsə dilbəri.
Düşdü könül ala gözün ağınavü qarəsinəDüşdü könül ala gözün ağınavü qərasinə,Ayrıq anınla kimsənin ağı nədir, qərasi nə?
Ey müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılırEy müsəlmanlar, mədəd, ol yar pünhan ayrılır,Ağlamayım neyləyim, çün gövdədən can ayrılır.
Ey nəsimi-sübhdəm, billah, şu yarım xoşmudurEy nəsimi-sübhdəm, billah, şu yarım xoşmudur?Şol həbibim, dilbərim, aləmdə varım xoşmudur?
Ey camalım ərşi-rəhman qabiə-qövseyn qaşınızEy camalın ərşi-rəhman qabiə-qövseyn qaşınız,Nəqşi-ma-əvha yazıbdır hüsnünə nəqqaşınız.