İmadəddin Nəsimi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndi,Alimlər ümidi, məhi-tabanım əfəndi.
Dünü gün müntəzifəm mən ki, bu pərgar nədirDünü gün müntəzİFəm mən ki, bu pərgar nədir?Künbədi-çərxi-fələk, gərdişi-dəwar nedir?
Dünya duracaq yer deyil, ey can, səfər eylə!Dünya duracaq yer deyil, ey can, səfər eylə!Aldanma anın alına, andan həzər eylə!
Ey badi-səba, məndən ilət yarə səlamıEy badi-səba, məndən ilət yarə səlamı,Şol qəmzələri ərbədəcu, eyni həramı.
Əcaba, bu huri üzlü məhi-bədr, ya pərimiƏcəba, bu huri üzlü məhi-bədr, ya pərimi?Boyu sərvi-bustani, yanağı güli-tərimi?
Gərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəmGərçi fəraqə düşmüşəm, eyni-vüsal içindəyəm,Gəl nəzər eylə halıma gör ki, nə hal içindəyəm.
Gülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbibGülşəni-firdövs edər can bağrını vəsli-həbib,Atəşi-duzəx qılır həm möhnəti-cövri-rəqib.
Mana sənsiz cahanü can gərəkməzMana sənsiz cahanü can gərəkməz,Vüsalın var ikən hicran gərəkməz.
Mərhəba, ey bəhri-zatın gövhəti-yekdanəsiMərhəba, ey bəhri-zatın gövhəri-yekdanəsi,Şəm’i-vəhdətdir cəmalın, kün-fəkan pərvanəsi.
Neylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadırNeylərəm mən bunda durub, çünki dildar andadır,Sanma kim, anda dedigim Bursa ya Larandadır.
Şəha, könlümdə daim bir həvəs varŞəha, könlümdə daim bir həvəs var,Soram şəkər dodağından məgəsvar.
Olmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar karOlmaya məstanə eynintək, şəha, məkkar kar,Karıma qoymaz məni hər bab ilə əğyar yar.
Tutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar barTutdu gülzari-cahanı əbri-gövhərbar bar,Bar darəd əbri-neysan yüz şəqayiqvar var.
Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəmÜzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm,Anəstünarən olmuşam, ol nara düşmüşəm.
Vəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriyaVəchində peydadır sənin ənvari-zati-kibriya,Ol nurə qarşı daima şərməndədir şəmsüzzüha.
Apardı könlümü bir çeşmi-məxmurApardı könlümü bir çeşmi-məxmur,Kim ola istəməz ol hüsnə məğrur.
Bu nə adətdir, ey türki-pərizadBu nə adətdir, ey türki-pərizad,Qəmindən olmadım bir ləhzə azad.
Camalın rövzeyi-rizvan deyilmiCamalın rövzeyi-rizvan deyilmi?Dodağın çeşmeyi-heyvan deyilmi?
Cana, üz istivasına şəqqül-qəmər gərəkCana, üz istivasına şəqqül-qəmər gərək,Ol mö’cüzün bəyanına xeyrül-bəşər gərək.
Çünki rəf’ oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqabÇünki rəf oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqab,Qalmadı küfrü zəlalət, zahir oldu afitab.
Dinləgil bu sözü ki, candır sözDinləgil bu sözü ki, candır söz,Aliyü asimanməkandır söz.
Düşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünəDüşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünə,Şol rəsm ilə mişkin bənin gülbərgi-xəndan üstünə.
Dodağın qənd imiş, bal anda neylərDodağın qənd imiş, bal anda neylər?Nə nazik xətt imiş, xal anda neylər?
Ey üzü gül, ləbləri mərcanımızEy üzü gül, ləbləri mərcanımız!Ey gözü nərgis, şəhi-məstanımız!
Firqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədirFirqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədir,Bağrımı gör bu qüssədən kim, necə yarə-yarədir.
Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Gözlərim yaşı cahanı dutdu, tufan oldu, gəl!
Getmege əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləməGetməgə əzm eyləmişsən, ey dilaram, eyləmə!Həsbətənlillah, məni bisəbrü aram eyləmə!
Hər kim ki, müştaq olmadı şol dilbərin didarinəHər kim ki, müştaq olmadı şol dilbərin didarinə,Yetişmədi Musa kimi anəstünarın narinə.
Ləbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilərLəbinə əhli-nəzər çeşmeyi-heyvan dedilər,Gərçi uçmaq hurusu cümlə ana can dedilər.
Şənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanəŞənbə günü mən uğradım ol sərvi-rəvanə,Şeyda qılıban saldı məni cümlə cəhanə.