İmadəddin Nəsimi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Rəhməti gəldi irişdi fəzli-rəhmanın yenə,Çiçəgi açıldı, güldü şol gülüstanın yenə.
Şəha, könlüm pərişan oldu sənsizŞəha, könlüm pərişan oldu sənsiz,Cigərim dopdolu qan oldu sənsiz.
Səhərdə gül üzün şaha, çü gülşəndə gülab oynarSəhərdə gül üzün şaha, çü gülşəndə gülab oynar,Anı görüb səfasından fələkdə afitab oynar.
Səndən iraq, ey sənəm, şamü səhər yanaramSəndən iraq, ey sənəm, şamü səhər yanaram,Vəslini arzularam, daxi betər yanaram.
Sünbülün əbrində gördüm uş məhi-taban gəlirSünbülün əbrində gördüm uş məhi-taban gəlir,Saçların hər tarəsindən şö’leyi-iman gəlir.
Ta üzün gördüm, nigara, qəmdən azad olmuşamTa üzün gördüm, nigara, qəmdən azad olmuşam,Qulluğunda padişahım, hüsnünə şad olmuşam.
Ümmana girən eşq ilə, dürdanəyə uğrarÜmmana girən eşq ilə, dürdanəyə uğrar,Şükrana verən canını, cananəyə uğrar.
Üzündür məqsədim, qibləm, ləbindir abi-heyvanımÜzündür məqsədim, qibləm, ləbindir abi-heyvanım,Əya, sərvi-sərəfrazım, fəda olsun sana canım.
Var bu cahandan özgə bizim bir cahanımızVar bu cahandan özgə bizim bir cahanımız,Surət bu aləm oldu bizə, ol məkanımız.
Yandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərəkYandırdı eşqin bağrımı, səndən mana dərman gərək,Gərçi yolunda aşiqin canü dili suzan gərək.
Yarəb, nə səbəbdəndir olur taqətimiz taqYarəb, nə səbəbdəndir olur taqətimiz taq,Çoxdan bəridir çeşmimiz ol çeşminə müştaq.
Yarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degilYarın cəfası cümlə vəfadır, cəfa degil,Yarım cəfa qılur deyən əhli-vəfa degil.
Afərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinəAfərin olsun nigarın zülfü ilə qaşinə,Gər macal bulsam həbibin çövriləydim başinə.
Apardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huriApardı könlümü məndən bu gün ol cənnətin huri,Götür pərdə camalından ki, sənsən eynimin nuri.
Ayrılıqdan yar mənim bağrımı büryan eylədiAyrılıqdan yar mənim bağrımı büryan eylədi,Özünü bir yana saldı, məni bir yan eylədi.
Aşiq bəla yolunda gərək kim, həmul olaAşiq bəla yolunda gərək kim, həmul ola,Mə’şuqədən ana nə gəlürsə, qəbul ola.
Bahar oldu, gəl ey dilbər, tamaşa qıl bu gülzarəBahar oldu, gəl ey dilbər, tamaşa qıl bu gülzarə,Buraxdı qönçələr pərdə bəşarət bülbüli-zarə.
Canana mənim sevdiyimi can bilir ancaqCanana mənim sevdiyimi can bilir ancaq,Könlüm diləyin dünyada canan bilir ancaq.
Candan çıxarmazam sənin, ey canı, xəyalınıCandan çıxarmazam sənin, ey can, xəyalını,Can təndə qalmaz anda ki, görsəm camalını.
Daldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməzDaldım yenə bir bəhrə ki, ümman dəxi bilməz,Küfrün sözünü dünyada iman dəxi bilməz.
Ey Məsihadəm, niyə can vermədin cansızlara?Ey Məsihadəm, niyşə can vermədin cansızlara?Ol ki, hər dəm can ilə aydır ki, canan sizlərə.
Ey rüxün gülzari-cənnət, saçların reyhanıdırEy rüxün gülzari-cənnət, saçların reyhanıdır,Ey dodağın abi-heyvan can anın heyranıdır.
Firqətin yandırdı bağrımı, yürəgim qan oldu, gəl!Firqətin yandırdı bağrım, yürəgim qan oldu, gəl!Gəl ki, didarın bu sayru cana dərman oldu, gəl!
Firqətindən, dilbəra, könlüm pərişan oldu, gəl!Firqətindən, dilbəra, könlüm pərişan oldu, gəl!Qıl kimi cismim mənim əz dərdi-hicran oldu, gəl!
Gözümdən dəmbədəm axan qəmindən su degil, qandırGözümdən dəmbədəm axan qəmindən su degil, qandır,Ləbin qəndindən, ey can, gəl susamış canımı qandır.
Götür niqabını xəlqə görün, ey şəmsü qəmərGötür niqabını xəlqə görün, ey şəmsü qəmər,Görüb utana ləbindən nabatü şəhdü şəkər.
Könlümün şəhrini çün kim, eylədi yəğmayi eşqKönlümün şəhrini çün kim, eylədi yəğmayi-eşq,Saldı aləm mülkünə şuri-şərü qovğayi-eşq.
Ləlin meyi-ələst idi cam olmadan hənuzLəlin meyi-ələst idi cam olmadan hənuz,Xas idi söhbətim dəxi amm olmadan hənuz.
Məndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldurMəndən üzün yaşırma kim, səcdəgahım oldur,Seyr edərəm bu çərxi, xurşidü mahım oldur.
Mənim yari-vəfadarım, gəl axırMənim yari-vəfadarım, gəl axır,Mələk surətli dildarım, gəl axır.