Safavid era
نیست چشم من کزو اشک جگرگون میچکدبر سرم زخمیست از تیغت کزو خون میچکد
Ghazal 130به رخسارت دمی دل دیده خونبار نگشایدکه سیلی از سرشک آن بر رخسار نگشاید
Ghazal 131خوش آن که در نظرم عارض نکوی تو باشدسواد چشم مرا روشنی ز روی تو باشد
Ghazal 132بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید
Ghazal 133ز من آن مغبچه ترک دل و دین میخواهددر ره عشق ثباتم به ازین میخواهد
Ghazal 134بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد
Ghazal 135به حالم التفات آن ماهرو بسیار کم دارددل از کمالتفاتیهای او بسیار غم دارد
Ghazal 136یار ما را به ازین زار و حزین می خواهدبه ازین چیست که ما را به ازین می خواهد
Ghazal 137عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد
Ghazal 138ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیردشود سرکش ز پا افتادگان را دست کم گیرد
Ghazal 139طمع جور دلم زان بت بدخو داردز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد
Ghazal 140خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خودزآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود
Ghazal 141چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیردبچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد
Ghazal 142چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد
Ghazal 143من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشدخاک کویت همه دم در نظر من باشد
Ghazal 144درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد
Ghazal 145ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد
Ghazal 146محتاج وصال تو که باشد که نباشدمشتاق جمال تو که باشد که نباشد
Ghazal 147شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد
Ghazal 148نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد
Ghazal 149چو بهر زینت آن گلچهره در آیینه میبیندز مژگان صد خدنگ آیینه را در سینه میبیند
Ghazal 150خدا ز سرو قد او مرا جدا نکندمن و جدایی ازان سرو قد خدا نکند
Ghazal 151هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Ghazal 152هر پریچهره که دوران به جهان میآردبهر آزار دل خستهدلان میآرد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.