Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن ماه دل افروز که رشک قمر آمددر پرده نهانست ولی پرده در آمد
Ghazal 4893هرکه درمد نظر نازک میانی نیستشدربساط زندگانی نیم جانی نیستش
Ghazal 257بسی تاب از غم آن گیسوان پرشکن دیدمکه تا سر رشته وصلت بدست خویشتن دیدم
Tapundan özgeden hâtır mu'arrâTapundan özgeden hâtır mu'arrâGönül özge hayâlinden müberrâ
Ghazal 281نهال دولتم را گل بر آمدقیامت شد،که گل بر منبر آمد
Ghazal 4899گه درون خرقه گاهی درکفن میجویمشاو درون جان و من در پیرهن میجویمش
Ghazal 264رحم بر زاری من یار ندارد چه کنمیار پروای من زار ندارد چه کنم
Şâhâ tutağun gönülümi ala niçe birŞâhâ tutağun gönülümi ala niçe birDöndere gözüm yaşlarını ala niçe bir
Ghazal 283شاد باش،ای دل من،نوبت دیدار آمدسرنگهدار،که آن مونس دلدار آمد
Ghazal 5019گرفت ازسرخم خشت پیر باده فروشچراغ عیش برون آمد از ته سرپوش
Ghazal 267به دل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستمدر آوردم درون خانه شمعی را و در بستم
Gönlümi aldun iy begüm bilimedüm ki kandadurGönlümi aldun iy begüm bilimedüm ki kandadurİllâ bilürem anı ki gönül alalı kandadur
Ghazal 285یار ببازار کاینات برآمدنعره هیهات از جهات برآمد
Ghazal 5101برسر حرف آمده است چشم سیاهشنو خط جوهر شده است تیغ نگاهش
Ghazal 269گه جولان غبار انگیز از آن شد رخش جانانمکه زد دستی و گرد تن فشاند از دامن جانم
Leylim içün leylîm içün ben bini mecnûn ideyimLeylim içün leylîm içün ben bini mecnûn ideyimGözlerümün kan yaşını yolma ceyhûn ideyim
Ghazal 287چون ماه من از مشرق انوار بر آمدکام دلم از لمعه دیدار برآمد
Ghazal 5287در ته یک پیرهن از یار دور افتاده امآه کز نزدیکی بسیار دورافتاده ام
Ghazal 273عمریست ای پری که رخت را ندیدهایمما را تو دیدهای و تو را ما ندیدهایم
Yayağ oldı gönülüm oynadı atYayağ oldı gönülüm oynadı atRuhlarun diyeli bana şâh mât
Ghazal 294چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند
Ghazal 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل میکنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل میکنیم
Ghazal 276با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایمما را چه می کشی چو گناهی نکرده ایم
Hüsni gözin gönül ilinde begüm kan yazmışHüsni gözin gönül ilinde begüm kan yazmışLebleri üsdine gönülüm içün kan yazmış
Ghazal 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Ghazal 5555به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزمز آسیب چه خس پوش بر جان بیش می لرزم
Ghazal 277خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنمسر چون حباب صبحدم از خون برون کنم
Tenden seni seven cânı âvâre gerekdürTenden seni seven cânı âvâre gerekdürPeyveste kaşun oh ata hemvâre gerekdür
Ghazal 299در هیچ زمان غیر بدل راه ندادندقومی که مریدند و گروهی که مرادند
Ghazal 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستمرفت چون برگ خزان دیده قرار از دستم