Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هله! ای یار گرانمایه،سبک روح جهانینظر لطف تو مستبشر ابواب معانی
Ghazal 272وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزیمبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی
Qit'a 103از یار بریدن بسزا وار گزیدنمستم ز بنفشه بسمن برگ گزیدن
Oğluma nəsihət (Əgər olsaydı əql ilə dövlət)Əgər olsaydı əql ilə dövlət,Olan əqli tapardı bəs izzət.
Nə bir təsəlliKönlümdə, gözümdə bir iztirab var,Nə məndə dözüm var, nə canda tab var,
Qasida 63سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان
Bir büti-qönçə ləbin hicri edib bağrımı qanBir büti-qönçə ləbin hicri edib bağrımı qan,Eylərəm bülbüli-şuridə kimi ahü fəğan.
Amandır, getməTəbrizdən ayrılarkən*qardaşımdan eşitdiklərim*
Ghazal 3046دل هر کس به تعظیم سخن از جا نمی خیزدقیامت گر به بالینش رسد بر پا نمی خیزد
Qit'a 94از پی شهوتی چه کاهی عمرعمر کاه تو هر زمانی چرخ
Ghazal 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Ghazal 181حبیب درد دلم را دوا نخواهد کردترحمی بمن مبتلا نخواهد کرد
Bize gelgil bu gice ki mâhtâbun tâbi yohBize gelgil bu gice ki mâhtâbun tâbi yohLa'l-i leblerün katında hod şerâbun âbı yoh
Ghazal 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Ghazal 275دم حق دمید در ما، دم فضل لایزالیچه مبارک است این دم ز جناب فضل عالی
Qit'a 107ای آفتاب روشن تابان میان گلشنآرام شهر مائی نام تو شیر اوژن
Şeyxül-islam Molla ƏhmədəMəsnəviŞeyxül-islam, ey həya kani-
CeyranEy gözəl ceyran gözəl şairlərin seyranısan,Sən ki ceyran gözlərinlə qızların ceyranısan,
Qasida 64قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان
Cuş edib seyli-qəm, əzbəs ki, aşıb başımdanCuş edib seyli-qəm, əzbəs ki, aşıb başımdan,Ol ki, vaqifdi, bilər halımı göz yaşımdan.
Təbriz zindanındaZindanda, ah sataşdı gözüm xəstə bir qıza,Dillən! – dedim, o bəxti qara, sönmüş ulduza.
Ghazal 3246قطره بیجگری کز نظر ما افتدشور حشری شود و در دل دریا افتد
Qit'a 96مرا اگر تو ندانی عطاردم داندکه من کیم ز سر کلک من چه کار آید
Ghazal 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Ghazal 183لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید
Göreli şâhâ yüzünden bir cemâlGöreli şâhâ yüzünden bir cemâlKalmadı yüzüni görmege mecâl
Ghazal 667هله! ای عشق کهن سال، که هر روز نویبنده فرمان تو هرجا که ضعیفست و قوی
Ghazal 277گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمیگر چو آدم سر اسما را بدانی آدمی
Qit'a 112ای شهریار یار تو بس کردگار تواندیشه نیست گر نبود خلق یار تو
Yerdəkilərin göyə şikayətiBir zaman tutdu zülm dünyanı,Ucalır xəlqin ərşə əfğanı.