Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»
Ghazal 118با عارض تو شمع کشیدی زبان بحثوز گرمیش گرفته زبان در میان بحث
Ta'âla'l-lah ta'âla'l-lah bu ne lutf-ı ilâhîdürTa'âla'l-lah ta'âla'l-lah bu ne lutf-ı ilâhîdürBu gönül mülki ilinde ne tâc u taht-ı şâhîdür
Ghazal 86دستم بدست گیر، که دل توبه کارتستجان را نگاه دار، که جان یار غارتست
Ghazal 115کیست که از ره کرم حاجت ما روا کندواقف حال ما شود، چاره کار ما کند
Qit'a 89هرگه که من به زلف وی اندر نگه کنمشادی و خرمی ز دل خویش برکنم
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Bir ulusunBir vətənin dildir ömürdük canı,Bir ulusun dastanı dildir, oğul!
Rubai 37با من غمت ای فقاعی حور سرشتهنگام وفا تخم تبهکاری کشت
Mən neylirəm o dilbəri, şirindil olmasa?Mən neylirəm o dilbəri, şirindil olmasa?Bülbül baharə eşq yetirməz gül olmasa!
Ghazal 4105شوق می از بهار گل اندام تازه شدپیوند بوسه ها به لب جام تازه شد
Rubai 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Ghazal 761اگر چه از بر من بارها چو تیر بجستیهم آخرم بکشیدیّ و چون کمان بشکستی
Ghazal 121کرد درد غیر را دلبر علاجداد ما را رشک تغییر مزاج
Âşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaÂşık gerek ki hîç ser ü sâmâna kalmayaBu yolda başını saya samana kalmaya
Ghazal 88جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست
Ghazal 132آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
Qit'a 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو
Ey rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsiEy rövzeyi-behişt cəmalın nişanəsi,Kövsər o ləli-şəhd-misalın nişanəsi.
Şair olanınŞair olanın dərdi dinəndə,Misraları dəhşətə qan ağlar.
Rubai 61دل با تو برفت هیچ منزل که نمانددر عشق بگو کدام مشکل که نماند
Pərtov almış mehr ruyindən göy üzrə mahitabPərtov almış mehr ruyindən göy üzrə mahitab,Ol səbəb pürnur olub, üzdən götürmüşdür niqab.
Ghazal 4161داغ از حرارت جگرم داد میزندآتش به سوز سینه من باد میزند
Rubai 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Ghazal 774ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
Ghazal 126کسی در عاشقی از سوی پنهانم خبر داردکه چون من آتشی در سینه داغی بر جگر دارد
Nev-rûz u nev-behâr irişdi ki câm içemNev-rûz u nev-behâr irişdi ki câm içemİşbu cihân içinde müdâmı müdâm içem
Ghazal 89شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست
Ghazal 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Qit'a 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی