Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
Ghazal 141چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیردبچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد
Dak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüneDak tutmagıl revâ degül âhır bu mestüneÇoh cevr itmegil sanemâ büt-perestüne
Ghazal 111خرد مستست و دل مستست و جان مستبسودایت روانِ ناتوان مست
Ghazal 191پیش روی فضل حق جان را یقین قربان کنمسی و دو نور خدا را سر به سر اعیان کنم
Rubai 4بسپرد بپای ناکسان دهر مراتا کرد مجال یادشان قهر مرا
Öldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səniÖldürür gərçi, könül, həsrəti-pabus səni,Var ümidim ki, fələk etməyə məyus səni.
Türkmən qızıBir türkmən türküsü dinlədim bugün,Çocuqtək o ki var inlədim bu gün.
Rubai 103دی از می عشق مست برخاسته اممحنت کش و غم پرست برخاسته ام
Narazıyam, ey gül, mənə imdad eləsən dəNarazıyam, ey gül, mənə imdad eləsən də,Naşad eləyən könlümü dilşad eləsən də.
Ghazal 4401کیفیت می زاهد فرزانه نداندتا سرنکند در سرپیمانه نداند
Rubai 250ای سلسلهٔ زلف تو یکسر جنباندیوانه شدم سلسله کمتر جنبان
Ghazal 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Ghazal 162ببزم او سخن از درد من نمی گذردچه خلوتیست که آنجا سخن نمی گذرد
Biz senün ışkun odından yanaruzBiz senün ışkun odından yanaruzBiz senün la'l-i lebünden kanaruz
Ghazal 112دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست
Ghazal 194چشم مستش به خواب میبینمکار تقوی خراب میبینم
Rubai 5من خفته بدم دوش دل از یار جدابر بالینم رسته یکی شاخ گیا
Neylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdiNeylərəm gülşəni kim, ol güli-əhmər getdi,Göz yaşım cuyə-dönüb sərvü sənubər getdi.
Durma dargın kimi, qurtul bu durumdan, oğlumDurma dargın kimi, qurtul bu durumdan, oğlum,Zülməti yıx, çəni yıx, adla qurumdan, oğlum!
Rubai 113گفتم به مراعات دل و تن برسمیک چند به حق دوست و دشمن برسم
Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Gözəlim, el duyar axır, mənə az qaş-göz elə!Bir də aldanmaram, ölsəm də, vəfasız gözələ.
Ghazal 4421تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود
Rubai 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Ghazal 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Ghazal 163تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکندرسم صبوری از دل عشاق بر فکند
Zülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiZülfiyle hâli olalıdan dâm ü dânesiCân u dil oldı ışkı kuşı âşiyânesi
Ghazal 122درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست
Ghazal 208ای جمالت گشته پیدا در نهان خویشتنوی رخت گردیده پیدا در عیان خویشتن
Rubai 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست