Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ساقیا می ده که حرفی ز آن دهان گویم تراتا نکردم مست کی راز نهان گویم ترا
Ghazal 20روزی که پیش خویش نبینم حبیب رادارم هزار شوق که بینم رقیب را
Qit'a 20دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
Rubai 20مشتاق وصال تو کسی نیست که نیستحیران جمال تو کسی نیست که نیست
Qit'a 23نوجوانان را خدا در اول نشو و نماچون ملک از هر خلل پاک و مطهر آفرید
Qit'a 26در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
Ghazal 28نی دل و دین ماند نه صبر و شکیبایی مرارفته رفته جمع شد اسباب تنهایی مرا
Qit'a 28آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
Qit'a 30بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Qasida 31شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصلنماند نامیه را از خزان گره در دل
Qit'a 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Rubai 39حکم ازلم اسیر رفتار تو کردحیران لب و واله گفتار تو کرد
Ghazal 40هیچگه بر حال من رحمی نمیآید ترامیکشی ما را مگر عاشق نمیباید ترا
Rubai 40روزی که ز هر چه هست آثار نبودوز خواب عدم زمانه بیدار نبود
Qit'a 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Rubai 57ای بر همه عالم در احسان تو بازاولی بتو عرض راز و اظهار نیاز
Ghazal 63بهر صید آن ترک بدخو بر سمند کین نشستباز خواهد شد عنان صبر صد مسکین ز دست
Ghazal 82بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداختهزار شاهد فتنه ز رخ نقاب انداخت
Ghazal 86ازان درین چمنم میل گلعذاری نیستکه هیچ برگ گلی بی بلای خاری نیست
Ghazal 88سایه ات را متصل ذوق وصالت حاصل استنیست دور از دولتی اما چه حاصل غافل است
Rubai 89در دل غم یاریست که من می دانماندو نگاریست که من می دانم
Rubai 98ای فیض هدایتت مرا هادی راهدایم تو ز حال من به از من آگاه
Ghazal 105بی لبت قطع نظر کرده ام از آب حیاتدارد از شام غمت آب حیاتم ظلمات
Ghazal 115هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوستروح ما گر هست جوهر جوهر شمشیر اوست
Ghazal 135به حالم التفات آن ماهرو بسیار کم دارددل از کمالتفاتیهای او بسیار غم دارد
Ghazal 148نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد
Ghazal 154ای که گویی که دلت خون نشود چون نشودچه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود
Ghazal 164جان بیرون رفته را بویت به تن میآوردمرده را ذوق کلامت در سخن میآورد
Ghazal 174تا مرا سودای شمع عارضت در سر نبودسینه ام سوزان دلم صد پاره چشمم تر نبود
Ghazal 190ناله گره از رشته کارم نگشایدکار دلم از ناله زارم نگشاید