Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی
Газель 11خوش آن که صبح نظر بر رخ تو باز کندحضور قلب به دست آرد و نماز کند
Другое стихотворение 86هر زمانم که رسد جان به لب از تنگی دلچون کنم باد دهانت همه از یاد رود
Газель 186توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری
Hatif deyir ki ("Bəs Şəmaxidə məktəbi-nisvan")Bəs Şəmaxidə məktəbi-nisvanAçacaqdın, buna güman çox idi...
Ölümün məhkəməsiSoyuq bir qış axşamında süzərək kainatı,O, mənalı baxışlarla tərk elədi həyatı...
Ata millət, ana millət, ağlamaPəncərəni külək döyüb ağlasa,Eyvanına quşlar qonub ağlasa,
Cövrü cəfavü dərdü qəmi-yarə qaniəmCövrü cəfavü dərdü qəmi-yarə qaniəm,Tağı sitəmlə gər cigərim yarə, qaniəm.
Kiplinqlə ikinci söhbətBir gün dedilər ki, guya şotlandlarKönüllü birləşib İngiltərəyə,
Sən bağışladınEmin Sabitoğlu bəstələmişdir*Mənə üfüq boyda geniş səmanı,
Yaş o yaş deyil ki...Sən mənim ən əziz sirrim, istəyim,Sən mənim ən acı həqiqətimsən.
Канз аль-хакайик, глава 4به کلی دور شو از رسم و عادتبگو از جان و دل قول شهادت
Türkinin kim, qəsdi cani-natəvan qılmaqdadurTürkinin kim, qəsdi cani-natəvan qılmaqdadur,Qoymagil kim, məst olub hər guşə qan qılmaqdadur.
Boyunlar darə öyrəndiBizə dərd üz verən gündən, hərə bir çarə öyrəndi,Bakı köç etdi bulvardan, gələn bulvara öyrəndi.
Газель 59ساختی از عین خود غیری که عالم این بودنقشی آوردی پدید از خود که آدم این بود
Polşadan bir yarpaqJurnalist Beata Karçevska əzəmətli Mazovesk*qalasının üstündən öz evlərini göstərdi. Alma*
Avropanın nə vecinəAvropanın nə vecinəQarabağda axır qanlar.
Газель 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستینهر سر موی ترا چین و ختن در آستین
Рубаи 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Рубаи 12سودای سر زلف تو دارم همه شباینست سبب که بی قرارم همه شب
Газель 133جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست
Perîşân oldı zülfeyni sabâdanPerîşân oldı zülfeyni sabâdanMüşevveş kıldı gönlümi hevâdan
Хосров и Ширин, глава 32Когда промчалась весть, что царствованья грузВелением творца сложил с себя Ормуз,
Газель 452فقر میگفت که: من خسرو جاویدانمشاه میگفت که: من سایهٔ آن سلطانم
Газель 163ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
Касыда 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Yüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab təkYüz feyzin olsa xəlqə əgər afitab tək,Dövran salar ayağa səni mahtab tək.
OcaqYunis Əmrə ocağına*Gələnlərə salam olsun,
Рубаи 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Mən bilməmişdim, istədiyim qeyrə yar imişMən bilməmişdim, istədiyim qeyrə yar imiş,Əvvəl vəfalı, axırı bietibar imiş!