Ашуг Алескер · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dodağın qönçədi, dişlərin sədəf,Qaşların qüdrətdən qara, Bəyistan!
BəylərinArif məclisində vəsfin eylərəm,Var yanımda amanatı Bəylərin.
DüşmüşəmHərcayının, dilbilməzin ucundanDönə-dönə nə ziyana düşmüşəm.
ƏvəzdiGözəllər sultanı, ay Səlbi xanım,Sallanışın bir mahala əvəzdi.
GüləndamSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Ala gözlü, qələm qaşlı Güləndam!
İtibdiMüxənnət zamana, ay kəcirəftar,Sitəmdən necə canlar itibdi?!
KöynəyinəGüləbətin qıyı tər sinən üstə,Nə gözəl yaraşır, qız, köynəyinə.
QaşlarınAy nazənin, ay qabağın altındanNə göyçək çəkilib qara qaşların!
MüşgünazSübhün çağı mah camalın görəndə,Xəstə könlüm gəldi saza, Müşgünaz!
Ola bilməzSərraf yüz bəzəsə səngi-siyahı,Əsli – mütəlladı, ləl ola bilməz.
Peyğəmbərin meracıAşıqlar qövlilə, arifü aqil,Dörd dəfə peyğəmbər meraca getdi.
SalamatdıPasibanı oldum dost irahının,Soruşdum, öyrəndim, yar salamatdı.
ŞəvəkardaSalmısan sinəmə eşqin közünü,Bu yanan könlümü al Şəvəkarda.
ŞirindiBir gözəl görmüşəm Çayqılışlıda,Boy-büsatı, hər növrağı şirindi.
Ay ana, anaQarlı dağlar gəldi düşdü araya,Qalmışam qürbətdə ay ana, ana!
Nəqa nə mindiİbtida xəlq oldu külli-kainat,İnsan nəqa mindi, nəqa nə mindi?
Sayılam, məniBaşına döndüyüm, ay telli sənəm,Qovma dərgahından, sayılam, məni!
Sini-sinHicran düşgünüyəm, gözəl müştağı,Axtarıram bu dünyanı sini-sin.
ÜzhaüzMərifət bəhrində qəvvasam deyən,Gir dərin dəryaya, çalxan, üz ha üz.
Əssəlatü həşt ərkanƏssəlatü həşt ərkan,Əhli-dil, hal cənginə.
KeçmişəmBir bivəfa dost yolundaBaşu candan keçmişəm:
YükümƏləstidən "bəli" dedim, əcəb xoşhaldı yüküm,Beş gözəlin aşiqiyəm, vəsfi-camaldı yüküm.
BahalıqGörməmişdik səksən ildəBir belə yaman bahalıq.
NədiKalvayı, fəhm elə, gər,Bu gələn insandı, nədi?!
GözəlNə baxırsan pəncərədən,Xumar gözün süzən gözəl?!
YeridiBir közəl keçdi qarşıdan,Sallandı, yana yeridi.
DanışaqHikmət məclisində əyləşən alim,Gəl, səninlə yol-ərkandan danışaq.
OlduAltı gündə dünya neçə don geydi,Nə üstə əyləşdi, bərqərar oldu?
ÇıxıbdıAy həzərat, gəlin sizə söyləyim,Bu dünyanın xəyanatı çıxıbdı.
SığışmazBaxtım tərəqqidə, işim tənəzzül,İki sifət bir iqbala sığışmaz.