Təbiət və bahar
Qəvvas baş vuraraq dənizə endi,Onun nəfəsilə isindi ümman.
Gəlin düşünür...Düşüncə var – şirin olur,Düşüncə var – acı olur.
Nə o dindi, nə də mən...Yada düşdü ülkər gözlüm,Könlüm quşu ucar oldu.
Ərlə-arvad arasındaNədir vüsal, nədir həsrət,Gülər-ağlar ilk məhəbbət.
SəhərBaxıb sübhün gül üzünə,Durub çıxdım mil düzünə.
Çiçək təranəsiVerib qaranquşa xoş gülüşünü,Yazın nəfəsini torpaqdan soruş.
Nəğməkar qızUnudulmaz müğənnimiz Şövkət*xanım Ələkbərovaya həsr edirəm*
Əsrin son gününə bərabər gedəkŞair dostum Mir Mehdi*Seyidzadəyə*
Göyçə gülüYenə gül əyyamı, bahar fəslidir,Çiçəklər sayrışır, güllər öpüşür.
XəzərimSinən bir ağ gümüşdü, gümüşdü,Gözüm hüsnünə düşdü, nə düşdü.
SəməniHavada sazaq var, havada şaxta,Mənsə düşünürəm ilk bahar haqda.
İstisuDəlidağın ətəyində göz açan,Kəlbəcərdə ləpir salıb, iz açan.
Meşə yoluMeşə yolu, səhərdir...Çətir tutmuş ağaclar.
Qağayılar yorulandaQırçın-qırçın göy ləpələr,Nə xəfifdir, nə incədir.
Meşəli sahillərNabran lövhələrindən*Mən Xəzərdən ayrılmıram,
NaxçıvanımÇöllərindən keçən mənəm,Söz qoşmamış keçəmmənəm,
QonağıyamCəhridən yuxarı, dağdan aşağı,“Payızçay” bağların gümüş qurşağı,
“Badamlı”Badamlı kəndindən bir az kənarda,“Qara yal” dağları deyilən yer var.
Xal-xal meşəsiVayxır çeşməsinin suları bumbuz,Buluddan ay çıxdı, taladan ulduz.
Döyüşçünün xəyalıMən indi uzaqda... Cəbhələrdəyəm,Qarşımda boz otlar, gen səhralar var...
TəbrizQollarım dolanar boynuna bir gün,Yenə baş qoyaram dizinə, Təbriz.
MənəmMeşələr payızda saralıb-solar,Baharda yarpağı tökülən mənəm.
QarabağımQarabağım,Qara sözün kim yazmışdır taleyinə?
Yaşıl dünyamDağlar da, düzlər də qızılı donda,Mənim gözlərimə yaşıl görünür.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.