Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dəryayi-həyatda bir qala gödüm,Madərə buyruqçu cümlə dəsi var.
Öz doğma yurdunda qaçqınlarYurd-yuva həsrəti çəkirlərÖz ana yurdunda qaçqınlar.
19791979!Könül açan,
“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”“Ruskoye slovo”, “Novı vremya”Balkandakı vulkanları yandırır,
Bir, iki, üç kərəSöyləmişəm bu sözü məxluqa mən,Ay Baba can, bir, iki, üç kərə.
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Çətin görüşMənə elə gəlir ki,Bir həftə,
BakıÜfüqdə hər səhər söküləndə dan,Şirin yuxusundan oyanan Bakı.
Bürümüş tənimi, canımı fəraqBürümüş tənimi, canımı fəraq,Ağırdır, günlərim keçsə bu sayaq.
Yol ver keçimTökülsün suların üzünə,Ağaclardan qopan yarpaqlar,
Bərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabahBərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabah,Şərm edər onun üzündən mahi-ənvər hər sabah,
Bir günSanma getməz başımdan bu kəşvətli buludlar,Şimşək olub üfüqdən yenə çaxacağam mən.
Qara dənizQara dəniz, Qara dəniz,Sahilində uzanmışam,
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
Gecə-gündüz qan ağlaramGecə-gündüz qan ağlaram,Mənimki ah-zarınandı.
Dəli könül, məndən sənə əmanətDəli könül, məndən sənə əmanət,Demə bu dünyada qalım yaxşıdı.
Qəsidə 39Dərya təbim şeirdə çün gövhərəfşan eyləyər,Ağzını açmaz sədəf, dürrü o pünhan eyləyər.
Rübai 189Xaqani, xoşluqla həyat sür müdam,Qəm yemə, dünyadan almadınsa kam.
Qəzəl 205Ey üzün gülşəni gülzari-cahandan rəna.Nə qədər var güli-rəna üzün ondan rəna.
Cami-Cəm, fəsil 2Ey ağla, kamala yaraşıq verən!Ey cism ilə cana lütf göstərən.
Şuna yitdi nigârînâ nizârîŞuna yitdi nigârînâ nizârîKi göresin yirümüze mezârı
Şərəfnamə, fəsil 37Saqi, dur şərabla könlümü güldür,Bu işdə səbrinə bir ölçü götür.
Ənisül-arifin, 24حق بر تحقیق، سلطان ازلقادر بیچون،قدیم لم یزل
Qəzəl 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Fəqir və zalımBir fəqirin papağını bir kəsQapıban qaçdı getdi karına bəs.
Rübai 102ای دوست بیا تا ره دیگر گیریموآزار و جفاها ز میان برگیریم
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
Qitə 77ای سرافراز مهتری که به دهرکس ندیدست چون تو آزاده
Bəzmi-şərabxanədə durdum ayağidəBəzmi-şərabxanədə durdum ayağidə,Verdi şərab saqi mənə bir ayaqidə.
Car çəkdimDünyaya car çəkib dünən öz inqilabımı,Dəfn etdim əllərimlə bütün iztirabımı.