Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim!Xəlqə pünhan dərdim izhar etmə zinhar, ey həkim!
Qəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sanaQəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sana,Ey güli-tazə, rəva görmədim azar sana!
Qəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamazQəmzə peykanın gözün mən mübtəladən saxlamaz,Sərf edər əhli-nəzər nəqdin gədadən saxlamaz.
Dərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbibDərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbib,Şükr kim, olmuş ona zəhmət, mənə rahət nəsib,
Dəhənin dərdimə dərman dedilər cananınDəhənin dərdimə dərman dedilər cananın,Bildilər dərdimi, yoxdur dedilər dərmanın.
Ey bivəfa ki, adət olubdur cəfa sanaEy bivəfa ki, adət olubdur cəfa sana,Billah cəfadır, olma demək bivəfa sana.
Ey gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin varEy gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin var,Vey sərv, nə xoş can alıcı işvələrin var!
Əgərçi iynə tək keçdim cahanın cümlə varındanƏgərçi iynə tək keçdim cahanın cümlə varından,Hənuz ardımcadır qeydi-təəllüq zülfü tarından.
Yenə ol mah mənim aldı qərarım bu gecəYenə ol mah mənim aldı qərarım bu gecə,Çıxacaqdır fələkə naleyi-zarım bu gecə.
Kəmali-hüsn veribdir şərabi-nab sanaKəmali-hüsn veribdir şərabi-nab sana,Sana həlaldir, ey müğbeçə, şərab sana.
Gərçi, ey dil, yar üçün üz verdi yüz möhnət sanaGərçi, ey dil, yar üçün üz verdi yüz möhnət sana,Zərrəcə qəti-məhəbbət etmədin, rəhmət sana!
Görməsəm hər söz açanda ol güli rəna üzünGörməsəm hər göz açanda ol güli-rəna üzün,Göz yumunca əşki-gülgunim tutar dünya üzün.
Məgər xab içrə gördün, ey könül, ol çeşmi şəhlayiMəgər xab içrə gördün, ey könül, ol çeşmi-şəhlayiKi, qıldın türfətül-eyn içrə ğərqi-əşk dünyayi.
Mənim tək hiç kim zarü pərişan olmasın, ya rəb!Mənim tək hiç kim zarü pərişan olmasın, ya rəb!Əsiri-dərdi-eşqü daği-hicran olmasın, ya rəb!
Nola zahid bilsə küfri-zülfün iman olduğunNola zahid bilsə küfri-zülfün iman olduğun,Şimdi körmüşlərmidir kafir müsəlman olduğun.
Nurini mah mehri-rüxündən alır müdamNurini mah mehri-rüxündən alır müdam,İnkar edərsə, şəhr güvahımdurur tamam.
Ol ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görübOl ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görüb,Ağlar oldu halıma birəhm cananım görüb.
Rəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazarıRəvacın nəqdi-peykanınla bulmuş hüsn bazarı,Keçər nəqdin əgər min Yusifin olsan xiridarı.
Saqiyə, mey sun ki, dami-qəmdürür huşyarlıqSaqiya, mey sun ki, dami-qəmdürür huşyarlıq,Məstlikdir kim, qılır qəm əhlinə qəmxarlıq.
Ey olub me’rac bürhani-ülüvvi-şan sana!Ey olub me’rac bürhani-ülüvvi-şan sana!Yerə enmiş göydən istiqbal edib Fürqan sana.
Kargər düşməz xədəngi-tə’neyi-düşmən manaKargər düşməz xədəngi-tə’neyi-düşmən mana,Kəsrəti-peykanın etmişdir dəmirdən tən mana.
Canımın cövhəri ol lə’li-gühərbarə fədaCanımın cövhəri ol lə’li-gühərbarə fəda,Ömrümün hasili ol şiveyi-rəftarə fəda.
Ey navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbabEy navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbab,Zülfün xəmi ərbabi-vəfa seydinə qüllab!
Sən yüzündən aləmi rövşən qılıb saldın niqabSən yüzündən aləmi rövşən qılıb saldın niqab,Yazıya. salsın bu gündən böylə nurin afitab.
Vəslin bana həyat verir, firqətin məmatVəslin bana həyat verir, firqətin məmat,Subhanə xaliqi xələqəl-movtə vəl-həyat..
Münhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizacMünhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizac,Badə tut kim, illəti-ənduhə qəflətdir ilac.
Olur qəddim düta eşqin yolunda, hər bəla görcəkOlur qəddim düta eşqin yolunda, hər bəla görcək,Təriq əhlinə adətdir təvazö, aşina görcək.
Nola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstaxNola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstax,Gətirib çoxları ortayə zər, eylər küstax.
Yanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndirYanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndir,Nə kim, bir gəz yanar, yandırmaq oni qeyri-mümkindir.
Səbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetərSəbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetər,Əsər ki var, xərab olmağa bəhanə yetər.