Süleyman Rüstəm · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey qələm, yaz, yenə yaz, heç belə dövran olmaz,Havasından udan, ömründə peşiman olmaz.
Nəsillər görmüşəmGəzmişəm dünyamızı, dost, qardaş ellər görmüşəm,Vaxt olub dəhşətli yellər, qanlı sellər görmüşəm.
Payız baharıTorpağının qədrini məncə bilməz kökündən,Kim azca dadmayıbsa Abşeron çörəyindən.
Bir lövhəBakılıtək düşünürəm bayaqdan –Heç belə qış görməmişdim bu yerdə.
Yuxusuz gecəmBu gecə qaydam üzrə çəkilib bir küncə mən,Kağız üstə yol aldım bir şerin ardınca mən
Mehdini yad etdimSovet İttifaqı Qəhrəmanı*Mehdi Hüseynzadənin xatirəsinə*
Qəlbində məhəbbətDostum Arifə*Arif, deyirəm gör əziz illər necə keçdi, –
Bəstəkarın evindəCahangir Cahangirova*Bəstəkar dost, dünən məni dəvət etdin evinə,
Sağ ol, müəllimim Süleyman SaniMəktəb illərində müəllimimizTək müəllim deyil, ataydı, ata.
SonamızŞeirlərimin ilk oxucusu makinaçı bacım Sonaya*Bizi bizdən də gözəl sən tanıyırsan, Sonamız,
Bağışlar səniYol ayrıcında qalanlara*Özünə elə bir yol seçmisən ki,
Xoşa gəlsinKönlümdəki arzum, deyirəm, tez başa gəlsin!Hicranla vüsal məclisimə baş-başa gəlsin.
Süleymanlı yollaraÇoxdandır bələdəm mən o tufanlı yollara,O dil bilməz yollara, o hicranlı yollara.
Göy gölBəlkə də bu sirri bilmirsən özün,Sən bütün göllərin başısan, Göy göl.
Xəzərimin səhəriGünəş doğur, bürünür Xəzər qızıl rənginə,Qağayılar çığrışıb salamlayır günəşi.
Dəniz şəhərindəXəzri yenə gurlayır buludlu göylər kimi,Hədələyir yenidən bizim Neft daşlarını.
GəncəElə ki, güldü sənin bəxtinə dövran, Gəncə,Hər yerin, hər bucağın oldu gülüstan, Gəncə.
AxşamlarQəribəlik görürəm öz-özümdə axşamlar,Sənin adın çəkilir hər sözümdə axşamlar.
Barışa bilməzEy afət, sanma ki, yaralı könlüm,Dərdini aləmə danışa bilməz.
O sənin ürəyindirİllərcə bu köksümdə solmayan bir çiçək var,O sənin çiçəyindir, o sənin çiçəyindirl
Bu gecəGəlmədin məclisimə, sevgili canan, bu gecə,Can evimdən elə bildim ki, köçüb can, bu gecə.
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
Bakı təranələriBakı, səndə doğulub, səndə dolmuşam yaşa,Gözlərimlə görmüşəm sənin inqilabını.
Nəğmələrim varKönlümdə şirin nəğmələrim var,Xoş keçdi bu yerlərdə həyatım,
Olsun, olmasınSevgilim, könlüm sənin heyranın olsun, olmasın!Can deyib, candan keçən cananın olsun, olmasın!
Qıra bilməzHər kim ki, sevir, sevgidən ölməz,Qəlbimdə coşan telləri heç vaxt
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Qələmdən gəlirOdlar ölkəmdəki bu yaraşıqlarKönlümün ən şirin, xoş nəğməsidir.
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
GülşənimEtsə cövlan min xəzan – qarşımda, solmaz gülşənim,Sevgi dəryasında tufan qopsa, batmaz yelkənim.