Şah İsmayıl Xətai · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Həqiqət bir gizli sirdir,Aça bilirsən, gəl bəri.
Ah kim, sən getdin, ey ay üzlü, can qaldı manaAh kim, sən getdin, ey ay yüzlü, can qaldı mana,Can səninlə getdi cismi-natəvan qaldı mana.
Aşiq isən gəl bərü, kim, cani-canan məndədirAşiq isən gəl bərü, kim, cani-canan məndədir,Zahida, sən xandasan, kim, nuri-iman məndədir.
Bir pəri heyraniyəm, bilmən məkani xandadırBir pəri heyraniyəm, bilmən məkani xandadır?Kimsə bilməz dünyada namü nişani xandadır?
Bu aləm hüsninə heyrandır, ey dustBu aləm hüsninə heyrandır, ey dust!Sana bu qönçə ləb xəndandır, ey dust!
Bu mənim cismimdəki zəhmətlərim ol can bilürBu mənim cismimdəki zəhmətlərim ol can bilür,Mənə hicran etdigin ol dilbəri-canan bilür.
Bu qəmzə deyil, bəladır, ey dustBu qəmzə deyil, bəladır, ey dust,Bu xəndə deyil, cəfadır, ey dust.
Bu tübşi kim, yeri dər, ziri-padırBu tübşi kim, yeri dər, ziri-padır.Fələklər çərxi anın rəhnümadır.
Cahanda aşiqin çox adı vardırCahanda aşiqin çox adı vardır,Ki, hər birisinin bir dadı vardır.
Can olmaz isə, sən təki canan yetər manaCan olmaz isə, sən təki canan yetər mana,Vəslin bu xəstə könlümə dərman yetər mana.
Dilbəra, eşqin sənin cismimdə canım canıdırDilbəra, eşqin sənin cismimdə canım canıdır,Vəsli rüxsarin xəyali könlümün mehmanıdır.
Dodağın qənd imiş, bal onda neylərDodağın qənd imiş, bal onda neylər?Nə nazik xətt imiş, xal onda neylər?
Dust yolunda həlal olsun dila, qeyrət sanaDust yolunda həlal olsun dila, qeyrət sana,Qeyridən bir zərrə minnət çəkmədən rəHmət sana.
Eşq meydanında hər kim can ilən baş oynadırEşq meydanında hər kim can ilən baş oynadır,Yar önündə qəmzədir, kiprigilən qaş oynadır.
Ey könül, hər mənisiz cahili yar etmək nədir?Ey könül, hər mənisiz cahili yar etmək nədir?Mənisiz cahil sözünə etibar etmək nədir?
Ey könül, hərcai yari ixtiyar etmək nədir?Ey könül, hərcai yari ixtiyar etmək nədir?Yari-hərcai sözünə etibar etmək nədir?
Ey könül, yar vəslini qoyma ki, yar əldən gedərEy könül, yar vəslini qoyma ki, yar əldən gedər,Sən bu işdə qılma təqsir, ixtiyar əldən gedər.
Əhli-həyatə söylərəm, ey həyyi-laməmatƏhli-həyatə söylərəm, ey həyyi-laməmat,Fani cahanda kimsəyə munis deyil həyat.
Getmə sən eşqin ki, bir kənci-nihan əldən gedərGetmə sən eşqin ki, bir kənci-nihan əldən gedər,Bil ki, sən getsən yanımdan təndə can əldən gedər.
Gərçi gün xoşdur, vəli rüsxarın ondan yaxşıdırGərçi gün xoşdur, vəli rüxsarın ondan yaxşıdır,Ay dəxi taban durur, didarın ondan yaxşıdır.
Həq əzəl meyxanəsindən verdi bu cami manaHəq əzəl meyxanəsindən verdi bu cami mana,Kainat əhli təəccüb qıldılar qamu mana.
Həqin nüsxələrində bir bəyan varHəqin nüsxələrində bir bəyan var,Müqərrər biliniz kim, qanə-qan var.
Hər dəm ğəmində naləvü ahim yetər manaHər dəm ğəmində naləvü ahim yetər mana.Dünya yüzündə ol yüzi mahim yetər mana.
Hər sübhdəm ki, kuyi-sənəmdən səba gəlürHər sübhdəm ki, kuyi-sənəmdən səba gəlür,Qəmgin könül məqaminə yüz min səfa gəlür.
Hüsni-rüsxarın, kim, oldu canü dil heyran onaHüsni-rüxsarın, kim, oldu canü dil heyran ona,Vədəyi-dövri-qəmərni tapşırır dövran ona.
İşim eşqində fəryad eyləməkdirİşim eşqində fəryad eyləməkdir,Visalın vədəsin yad eyləməkdir.
Könlümü alan mənim ol dilrüba yarım dururKönlümü alan mənim ol dilrüba yarım durur,Gərçi könlümni alur, amma ki, qəmxarım durur.
Könül bir yarı sevdi kim, pəridirKönül bir yarı sevdi kim, pəridir,Cahan içrə gözəllər sərvəridir!
Könül ta kim, ğəmindən aşinadırKönül ta kim, ğəmindən aşinadır,Qərarü səbrdən mütləq cüdadır.
Kuyin sənin ki, rozeyi-darüssəlamdirKuyin sənin ki, rozeyi-darüssəlamdir,Mehrab qaşların ona, çeşmin imamdir.