Fuzuli · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در پرده شدی پرده فتاد از کارمخون گشت روان و چشم گوهر بارم
Rubai 88صد شکر که زهاد بداندیش نه ایمشیخان سفیه حیله اندیش نه ایم
Rubai 94ماهی که شدم واله رخساره اوبربود دلم نرگس خونخواره او
Ghazal 106به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است
Ghazal 111ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست
Ghazal 117اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث
Ghazal 132بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید
Ghazal 147شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد
Ghazal 151هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Ghazal 156در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند
Ghazal 166نشاطم میکشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید
Ghazal 167ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد
Ghazal 175گاه لطفی مینماید گه جفایی میکندشوخی آن طفل هردم اقتضایی میکند
Ghazal 176آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد
Ghazal 178دل درون سینه دردت را به جان میپروردذوق میبیند ازآن هردم ازآن میپرورد
Ghazal 192نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد
Ghazal 195بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید
Ghazal 204می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر
Ghazal 217پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیشگویا که پشیمان شده از آمدن خویش
Ghazal 221بکویش می روم بهر تماشای مه رویشتماشاییست از رسواییم امروز در کویش
Ghazal 224روی میتابد ز من گر ماه تابان گویمشمی رود از پیشم از سرو خرامان گویمش
Ghazal 226ز جهان گردی ما دیدن یاریست غرضزین همه سیر درین دشت شکاریست غرض
Ghazal 231گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغآتشی از رشک زد در رشته جانم چراغ
Ghazal 233قد کشیدی دیده ام تیر بلا را شد هدفجلوه کردی عنان اختیارم شد ز کف
Ghazal 241ای از تو بی دلان را درمان درد حاصلما نیز دردمندیم از ما مباش غافل
Ghazal 242نه چندان است مرا در غم هجران تو حالکه توان گفت و توان دید و توان کرد خیال
Ghazal 245متصل دارد سر سودای ابروی تو دلهیچ کس در سر چنین سودا ندارد متصل
Ghazal 246بطرف طره دستار زیبی بست یار از گلچه سروست این که دارد برگ از نسرین و بار از گل
Ghazal 260اگر میرم نخواهد کم شد آب چشم نمناکمبه هر سو چشمه ای ، خواهد روان شد از سرِ خاکم
Ghazal 265جان را به لعل چون شکرت تا سپردهامدیدست لذتی که من از رشک مردهام