Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
محرم دیر ، خانیم زینب عزاسیبیزی سسلر حسینین کربلاسی
TəklikXəyal gah dağdadır, gah da aranda,Gah göyə yüksəlir, gah enir insan.
GördümDüz getdin, rastına əyrilik çıxdı.Dünyada xoş halət görmədin, ustad!
Ey bəndə, gər cəhanda pənahın ilah olaEy bəndə, gər cəhanda pənahın ilah ola,Kəmtər qulun məqamı sənin padişah ola.
GöründüXublar küçəsinə güzar eylədim,Muraz1 bağçasının barı göründü.
Türkün qəbriTürkün qəbriQədim Şirvan yollarının
ƏlidirƏrşü samavatı dövr edib gəzən,Eyni-dildə o sultanım Əlidir.
Nə deməkdir?Çoxdandır çalınmayır divardan aslı tarın,Tutqun bir ürək kimi telləri paslı tarın,
DərdimGözümə gəlibdir mirvari suyu,Kaş ki, mirvarinin özü gələydi.
Nəvayi-aşiqanəYaran, bahar mövsümüdür, aşiq olmalı!Canan yolunda ölmək üçün şaiq olmalı!
PoçtalyonYenə poçtalyonu GöyçayımızınÇinarlı yollarla gəlib şən keçir.
QəzəllərGözlər yoruldu, harda qalıb bəs səhər, hanı?Qasid qayıtdı gəldi, Vətəndən xəbər hanı?
Qürub çağı bir yetimGün qürub etməyə edirdi şitabKainata enirdi bir zülmət.
Dözmək olmur dahaBu gəlir aldadır xalqı,O gəlir aldadır xalqı…
Şəhərim!Parıl-parıl parıldayır küçələrÖtən bulud səpələyib yağışı.
ZənciGünlərin bir günündə ey qara zənci,Palmalar altında rəqs edərdin sən.
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
Eldən vüqar alaramTəpədən yol salaramDağlara qalxmaq üçün.
Mişkatu-l-ənvarEy düzlüyü sevən, eşqi gəl eyləmə məzəmmət,Zahidlikdə mən görmürəm nicat,üçün əlamət.
Qara dastanKimsə bilməz Tanrıdağın yaşınıDuman almış Altayların başını.
Alı sənGözəl boylu, gözəl xoylu, gözəl yar,Nə gözəlsən, geyinibsən alı sən.
Yaz, qələm, indiİzin versən durum, dönüm başına,Mənim ərzi-halım yaz, qələm indi.
Günahkar“Günahkar”.Nə ağır damğadır...
DeyərlərAy ağalar, gəlin sizə söyləyim,Yalqız daşdan olmaz, divar deyərlər.
Sudan gəlirBaşma döndüyüm alagöz Pəri,Elə bildim sonam bu sudan gəlir.
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
Hübuti-AdəmDeyirlər bir zaman Adəmlə HəvvaYaşarmış rövzeyi-cənnətdə tənha.
Mərd sağ olsunFələyin qəhri az deyil,Xeyri ya baxta baxtadı.
Касыда 5این دل چه دلست و این چه یار استکار من از این دو سخت زار است
Zurnaçılar işə başladıZurnasın molla Qəni köklədi saz etdi yenə,Çaldığı nəğməsini dur diraz etdi yenə.