Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Anca ben la'lün ile yidüm emekAnca ben la'lün ile yidüm emekİllâ ol bilmez imiş nân u nemek
Хосров и Ширин, глава 73ز راه پاسخ آن ماه قصبپوشز شکر کرد شه را حلقه در گوش
Газель 477لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
Газель 82کیست آن سرو که بر راه گذر میگذردنور چشم است که بر اهل نظر میگذرد
Касыда 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Füzulini təxmisQədəhlərdə hübab-asa könül düşmüş həvalərdən,Şərabi-nabsız dil Kəbəsi düşdü səfalərdən,
GünahlarAnıb günahlarını bunca tutulma, oğlum,Bunca xəcalət çəkib, pərişan olma, oğlum!
Рубаи 122هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
Kim der ki, ləli-nabinə kövsər deyilməyib?Kim der ki, ləli-nabinə kövsər deyilməyib?Mehri-cəmalına məhi-ənvər deyilməyib?
Bakı təranələriBakı, səndə doğulub, səndə dolmuşam yaşa,Gözlərimlə görmüşəm sənin inqilabını.
Рубаи 9خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت
Газель 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Газель 46چه بود با سر زلف تو کار جان بسر آیدز تارِ او گسلد رشته ایّ و جان بدر آید
Рубаи 2جهدی بنما تا بشناسی حق راکانجا نخرند غلغل و بقبق را
Və’z etdiyin inandı, sən amma inanmadın!Və’z etdiyin inandı, sən amma inanmadın!Ya lil’əcəb, məgər yorulub bir usanmadın?!
QızcığazAlagöz, sarışın körpəcə bir qızDörd divar içində ağlayır yalqız.
Min dəfə düşünüb daşındın azıMin dəfə düşünüb daşındın azı,Bu qədər düşünmək itirdi səni.
Dur sallan, dur sallan, boyun qurbanıDur sallan, dur sallan, boyun qurbanı,Tamaşalar etsin sənəmlər sənə.
Balıqçı oğlunun nəğməsiMən balıqçı olacağam atam kimi,Göy sularda gəzdirəcək məni qayıq.
Hələ and içirAlmas İldırımın adına küçə! –keçirəm, ildırım içimdən keçir.
Günortadan sonra duranGünortadan sonra duranKişilərə bax, kişilərə,
Мират аль-мухаккикин, глава 5بدان که حق تعالی مردم را بجهت آن آفرید تا او را بشناسند و بپرستند کقوله تعالی: «و ما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون»، ای لیعرفون. یعنی نیافریدیم جنّیان را و آدمیان را مگر از برای آنکه حضرت ما را بشناسند و بپرستند. و در احادیث الهی چنین آمده است که داود نبی، علیه السلام، از حضرت حق تعالی سؤال کرد که الهی حکمت چه بود که عالم و آدم را پیدا کردی؟ خطاب آمد که: «کنت کنزاً مخفیاً فاحببت ان اعرف، فخلقت الخلق لکی اعرف». و معنی این حدیث قدسی را شیخ فریدالدین عطار در نظم بیان فرموده:ز رب العزة اندر خواست داود
Ölməgim, ol verdi sana işvəvü əyyarəliqÖlməgim, ol verdi sana işvəvü əyyarəliq,Bizgə ruzi qıldı bikəslik bilə biçarəliq.
Başda ayaq gəzdiririkNeçə ildir sinədə Şişəli dağ gəzdiririk,Dağıdır Şişə bizi gözdə bulaq gəzdiririk.
Газель 94از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبرچشم بگشا و سواد فقر و کفر ما نگر
Allah bu millətdən nə əsirgəyibAllah bu millətdən nə əsirgəyib?Yerin nəfəsiylə yanan odu var.
Ölkə-ölkəEy dünya şöhrətli mərdim!Yüklənib el-vətən dərdin:
Газель 6826سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقیدو سه جامی بکش از شرم برآ ای ساقی
Рубаи 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد