Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Cânını câna virmege yürek içinde cân gerekYüreği kanı su olup gözleri suyı kan gerek
Хосров и Ширин, глава 68Узрев Луну, что свет простерла по округам,Для тополя сего он сердце сделал лугом.
Газель 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Газель 78دلی دارم که در وی غم نگنجدچه جای غم؟ که شادی هم نگنجد
Касыда 98نهاد روی بما دولت و سعادت بازز رنج و درد بدل دادمان سلامت و ناز
Hər dəmdə qıllam ney tək nəvaniHər dəmdə qıllam ney tək nəvani,Saldın nəzərdən mən binəvanı.
AtamızKönül sizə türküsünü açıqlar,Sevginizlə ətirlənir butamız.
Рубаи 121چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
Qılmış ol məhvəş üzünə zülfi-purçinin niqabQılmış ol məhvəş üzünə zülfi-purçinin niqab,Çöhreyi-xurşidi guya göydə basmışdır səhab.
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
Кыта 7مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه میپیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »
Тарих 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
Другое стихотворение 44آن تار زلف بر دل و آنشانه کردنتترسم که خون خلق بریزد بگردنت
Газель 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Arzu ("Nə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sən’ət olaydı!")Nə dərs olaydı, nə məktəb, nə elmü sən’ət olaydı!Nə dərsə, məktəbə, elmə, filanə hacət olaydı!
Çil toyuğun tək yumurtasıOxucum, etiraf edirəm qəlbənSatira gəlməyir mənim əlimdən.
Bir gün idi...Bir gün idi...ikimizin qoluna girib
Dilbər sən gedəndən bəri könlümünDilbər sən gedəndən bəri könlümünNə səbri, sükunu, nə qərarı var.
Şair dostum, uzaqlardan gəlirsənŞair dostum, uzaqlardan gəlirsən,Sən yaxşı bax bu yerlərə – mənimdir.
Arxada uçurum, qabaqda ZamanKeçirəm Bakının küçələrindən,bu günü qürbətdi, dünəni Vətən.
Bu gün xoşbəxtəmBu gün xoşbəxtliyiməqoy qibtə etsin hamı.
Мират аль-мухаккикин, глава 1حمد و ثنای بی عدد ذوالجلالی را که آثار قدرت او در عالم آفاق و انفس چون آفتاب جهانتاب بر چشم اهل بصیرت تابان است کقوله تعالی: «سنریهم آیاتنا فی الآفاق و فی انفسهم حتی یتبیّن لهم انّه الحق»؛ و اظهار صنع او در ظاهر و باطن عالم مُلک و ملکوت روشن و عیان است کقوله تعالی: «و فی الارض آیات للموقنین و فی انفسکم افلا تبصرون»؛ بلکه از اوج گنبد خضرای افلاک تا حضیض مرکز غَبْرای خاک جمله دلایل هستی اوست کقوله تعالی: «انّ فی خلق السموات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لایات لاولی الالباب»؛ و هیچ ذره از ذرات عالم از فیض جود و کرم او خالی نیست کقوله تعالی: «فاینما تولوا فثم وجه الله»؛ و ذرات و قطرات جبال و بحار جمله در تسبیح و تهلیل حضرت اویند کقوله تعالی: «و ان من شیء الا یسبّح بحمده».و صلوات و تحیّات فراوان بر جان انبیا و رسل، علیهم السلام، علی الخصوص بر جان پاک مهتر پیغمبران و پیغمبر آخر زمان محمد مصطفی- علیه افضل الصلوات و اکمل التحیّات- باد که خلق را از هاویۀ جهالت به واسطۀ انوار هدایت خلاص گردانید و بعضی از خلایق را به علم خداشناسی خاص گردانید و به واسطۀ معرفت نفس به معرفت حق رسانید که: «من عرف نفسه فقد عرف ربّه»؛ و بر جان اهل بیت و خاندان و یاران او و سلّم تسلیما کثیرا.
Gözlərin sevdasidə gəldi mana bimarlıqGözlərin sevdasidə gəldi mana bimarlıq;Bir gəlüb sormazsan, axır beləm olur yarlıq?!
Qarabağ boy-boy!Nə qədər mümkün olursa, Vətəni soy-soy-soy,Qarabağ boy-boy-boy.
Газель 91دل از بند من بیدل رها شدنمیدانم کِه او دید و کجا شد
Bir gün mən də gedəcəyəmƏbədilik qalan yoxdu,Bir gün mən də gedəcəyəm.
Hıçqıra-hıçqıraDoğma yurdda yollar keçdimHey xəyallar qura-qura
Газель 6800شوخ و میخواره و شبگرد و غزلخوان شده ایچشم بد دور که سرفتنه دوران شده ای؟
Рубаи 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Кыта 3ای سخن پرور ز نظم خویشتن غافل مشونیست فرزندی درین عالم ازین بهتر ترا