Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Qəm çəkmə, əmoğlu, hələ bu millət ayılmaz,Ac, lüt qala daim, çəkə min zillət, ayılmaz.
OyanmazQaşı cəllad, gözü yağıYatıb oyanmaz, oyanmaz.
Qəm yemə, səbr et, bu da yahu keçərZülməti-şər bulsa da bir dəm zəfer,Pərtövə hökm etsə də zülmət əgər,
Vücudun şərhinə girdim əcəb sirri-Xüda gördümVücudun şərhinə girdim əcəb sirri-Xüda gördüm,Yasanmış iki bənd üstə bu şərhi canfəza gördüm.
Qəzəl: Götür zülfi-çəlipanı üzari-hurtəl'ətdənGötür zülfi-çəlipanı üzari-hurtəl'ətdən,Məh ü mehr aşikar olsun səhabi-zəngi-qəflətdən
ZülfünHər zaman ki düşər başdan ayağa,Olur qədin ilə bərabər zülfün,
Səni mən sevməyirəm, sevməyirəmBir zaman millətimiz alim idi,Bilmirəm noldu ki, yatdı əbədi.
Çəkmə, ey dust, məni məscidi-viranə sarıÇəkmə, ey dust, məni məscidi-viranə san,Genə çəksən də məni, çək barı meyxanə sarı,
DolanırKönül quşu yenə havalanıbdı,Qalxıb ərş üzünə tağı dolanır.
Mahi-məhərrəm oldu yenə göylər ağladıMahi-məhərrəm oldu yenə göylər ağladı,Düşdü cahäne qülqülə aləmlər ağladı.
Nolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydıNolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydı,Deyib danışmağa cananilən fərağət olaydı.
Rəhmə gəl, eyləmə bu könlümü viran, qara gözRəhmə gəl, eyləmə bu könlümü viran, qara göz,Qorx xudadan, bu qədər eyləmə tüğyan, qara göz,
Agah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmiAgah et, ey bad, məndən ol vəfalı həmdəmi,Söylə, gəl gör əşkdən ruyimdə bəhri-əzəmi,
Nerdəsən gəl, ey yüzü ağım bənimNecəsən gəl, ey yüzü ağım bənim?Sən əritdin odlara yağım bənim.
Zakir bəylərbəyi Mirzə Cəfərqulu xana onun evində ayaqqabıları oğurlandığı üçün yazmışırBəylər, nə layiqdi xan qulluğuna,Bir kəs atlı gedə, piyadə gələ?
Ey güli-tər, məni xar eyləmədinmi? ElədinEy güli-tər, məni xar eyləmədinmi? Elədin.Şöhreyi-xürdü kübar eyləmədinmi? Elədin.
Derdim o məst gözlərinin çox bəlası varDerdim o məst gözlərinin çox bəlası var,Gördüm o qara zülfü onun da xətası var.
Касыда 39بحر طبعم در سخن چون گوهر افشانی کنددر صدف گوهر ز خجلت چهره مرجانی کند
Кыта 79خاقانیا به دولت ایام دل منهکایام هفتهای است خود آن هفته نیز نیست
Рубаи 96هر دل که غم عشق نهان است درولذتهای همه جهان است درو
Джам-и Джам, глава 107عشق و دل را یک اختیار بودعقل و جان را دویی حصار بود
Hüsni gösderme ki dil âl ile ele düşmesinHüsni gösderme ki dil âl ile ele düşmesinDâm ile dâne belâdur zülf ü hâle düşmesün
Шараф-наме, глава 13Дай мне, кравчий, с вином сок целительных трав:Хоть стремился я в рай, пил я горечь отрав!
Кыта 30حکمت یونانیان حصار نگردداز ضرر تند باد قهر خدایی
Uzaq düşdüMəndən, ah, sevgilim uzaq düşdü,Bağrıma qar, qırov, sazaq düşdü.
Газель 222قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکنمرد این سودا نه ای با دلبر ای دل هی مکن
Касыда 151بهشت وار شد از نو بهار و بخت جوانپدید گشت گل خرمی که بود نهان
DeyirlərAşiq olanın bağrı dönər qanə, deyirlər,Atəşdə yanan aşiqə pərvanə deyirlər.
Касыда 6ای عارض چو ماه ترا چاکر آفتابیک بنده تو ماه سزد دیگر آفتاب
İrəvan taciriBir nəfər irəvanlı bazərgan,Hacitərxanə pənbə etdi rəvan.