Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Gördü onun zurin o qevmi-zəif,Bildi yekayekdə deyillər hərif.
Hörmüz ibn NuşirəvanHörmüz tacidara dedilər ki, atanın vəzirlərindən nə xəta gördün ki,cümləsin zindana saldın?
İskəndər və vəziriZülqərneyn bir gün sübhdən axşama kimi məclisi hökumətdəəyləşdi, heç bir kimsə onun hüzuruna rəfi-hacət üçün gəlmədi. Öz
Padşahın həkimdən sualıPadşahlardan birisi bir həkimdən sual elədi ki, tədbir əfzəldir, yaşücaət?
Olmasaydı qəmi-eşqin dili-viranımdaOlmasaydı qəmi-eşqin dili-viranımda,Saxlamazdım onu bu izzət ilə yanımda.
Xoşa ol aşiqə kim məclisində yarı olaXoşa ol aşiqə kim məclisində yarı ola,Visali-yardə fərxəndə ruzigarı ola.
Can nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasaCan nə lazımdır, əgər mənzuri-canan olmasa,Bəsdi cananın xəyalı, qəm degil, can olmasa.
İkram edər o gül mənə əğyar yanındaİkram edər o gül mənə əğyar yanında,Ta etsin özün sevgili hər xar yanında.
Nə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəlaNə qədər gər ola bu çərxi-cəfacudə bəla,Olmaz ol qədr ki, var ol büti-bədxudə bəla.
Oldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görübOldu sünbüllər xəcil zülfi-pərişanın görüb,Qönçələr qan oldular ləli-dürəfşanın görüb.
Əğyarı ki, gördüm eləyir yarə məhəbbətƏğyarı ki, gördüm eləyir yarə məhəbbət,Minbəd gərək mən edim əğyarə məhəbbət.
Kim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələtKim ki, ağzın qönçeyi-xəndan güman eylər, qələt,Ləli-nabın çeşmeyi-heyvan güman eylər, qələt.
Münqəlib oldu həvadislə məni-zarə mizacMünqəlib oldu həvadislə məni-zarə mizac,Ey Məsihanəfəsim, qıl məni-bimarə əlac!
Mən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yoxMən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yox,Bir bülbüli-fələkzədədir kim, baharı yox.
Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbüləndGərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd,Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.
Aləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməzAləmi-eşq içrə cananın sevən can istəməz,Bak edən canü dilindən vəsli-canan istəməz.
Halımı bil, ey səba, etməgə cananə ərz.Halımı bil, ey səba, etməgə cananə ərz.Bülbüli-bidil qəmin eylə gülüstanə ərz.
İstərəm bir gülü nə bağü nə bostan gülüdürİstərəm bir gülü nə bağü nə bostan gülüdür,Bülbüləm bir gülə kim, rövzeyi-rizvan gülüdür.
Hər aşiqin ki, sən kimi bir gülyanağı varHər aşiqin ki, sən kimi bir gülyanağı var,Lalə kimi, əyandı ki, köksündə dağı var.
O qəragöz ki, mənim eşqdə sultanımdırO qəragöz ki, mənim eşqdə sultanımdır,Xaki-payı gözümə köhli-Sifahanımdır.
Çeşmində qəzəb yoxsa dili-zarım üçündür?Çeşmində qəzəb yoxsa dili-zarım üçündür?Qəhri o təbibin dili-bimarım üçündür?
Hərçənd xubrudə bu adətdi, naz olurHərçənd xubrudə bu adətdi, naz olur,Sən tək, vəleyk, naz qılan yar az olur.
Bu pir könül tazə bir əhli-nəzər istərBu pir könül tazə bir əhli-nəzər istər,Əvvəlki keçibdir, bunu ondan bətər istər.
Ey məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündürEy məh, sənə bu ahi-dəmadəm nə üçündür,Ayineyi-dildə kədərü qəm nə üçündür?
Gəldi fikrin könlümə, ya rəb, ola can bixəbərGəldi fikrin könlümə, ya rəb, ola can bixəbər,Can çıxaydı cismdən əhvalə canan bixəbər.
Eşq əhli ki, xali-ləbi-cananı öpərlərEşq əhli ki, xali-ləbi-cananı öpərlər,Ol Kəbə ara vermək üçün canı, öpərlər.
Çün xakə təcəlla elədi xaliqi-cəbbarÇün xakə təcəlla elədi xaliqi-cəbbar,Öz surətini xaki-siyəhdən edib izhar.
Hüsndə Yusifə düşməz edə canan ilə bəhsHüsndə Yusifə düşməz edə canan ilə bəhs,Ey əzizim, nə rəva qul edə sultan ilə bəhs.
Eylər şərab ləli-ləbinlə müdam bəhsEylər şərab ləli-ləbinlə müdam bəhs,Gün tək bu rövşən oldu ki, eylər həram bəhs.
Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəsEy könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs,Məxfi qalsın söz, nihani canə eylərsən həvəs.