Алиага Вахид · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Mən həmişə yarımın zülfün pərişan istərəm,Ağ üzündə qara xalın, çünki pünhan istərəm.
Xatirim zülfün xəyalilə pərişan eylədimXatirim zülfün xəyalilə pərişan eylədim,Öz əlimlə könlümün mülkünü viran eylədim.
Sənsiz səmadə olsa mələklərlə ülfətimSənsiz səmadə olsa mələklərlə ülfətim,Yetməm murada, onlara gər olsa rəğbətim.
Gördüm əğyar ilə, ey gül, səni, heyran qaldımGördüm əğyar ilə, ey gül, səni, heyran qaldım,Gözlərin fikrini etdikcə, pərişan qaldım.
Tənuri-atəşi-eşqində yandım, dilkabab oldumTənuri-atəşi-eşqində yandım, dilkabab oldum,İlantək qıvrılıb zülfündən ayrı piçtab oldum.
O qarə zülfün əlindən bəlalıdır könlümO qarə zülfün əlindən bəlalıdır könlüm,Batıb qəmə, elə bil ki, əzalıdır könlüm.
Getmə bu naz ilə, gözəlim, bir dayan görüm!Getmə bu naz ilə, gözəlim, bir dayan görüm!Eşqində mən yanan kimi, bir sən də yan görüm!
Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Odlar diyarının gözəli-şəhriyarısan!
Ömrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mənÖmrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mən,Gəldim bu fəna dəhrdə canə, ölürəm mən.
Aşiq olalı zülfünə, ey gül, dəliyəm mənAşiq olalı zülfünə, ey gül, dəliyəm mən,Öldür məni, asudə elə, ölməliyəm mən.
Gözəllər içrə sən, ey mahiparə, bir dənəsənGözəllər içrə sən, ey mahiparə, bir dənəsən,Gözəllərin gözüsən, zülfü qarə, bir dənəsən.
O gün də söz verib, ey mahiparə, gəlməmisənO gün də söz verib, ey mahiparə, gəlməmisən,Bu gözləməklə günüm oldu qarə, gəlməmisən.
Eşqin eləsə könlümü qan, bilməyəcəksənEşqin eləsə könlümü qan, bilməyəcəksən,Yüz dəfə desəm mətləbi qan, bilməyəcəksən!
Zülfi-ənbərşikəni ol büti-şəkkərsüxəninZülfi-ənbərşikəni ol büti-şəkkərsüxəninSaldı səhralərə müşkini qəzali-Xütənin.
Səfayi-söhbəti-cananı kim görüb, o desin!Səfayi-söhbəti-cananı kim görüb, o desin!Bəlayi-möhnətü hicranı kim görüb, o desin!
Qoy mənə kuyində yer biganə ancaq verməsinQoy mənə kuyində yer biganə ancaq verməsin,Can sağ olsun, sevgilim, sən yaxşı ol, sağ verməsin.
Verməyən canını cananinə çıxsın getsinVerməyən canını cananinə çıxsın getsin,Kim qıyır eşqdə öz caninə, çıxsın getsin!
Gəc baxsa kim ol mahi-cəmalə, gözü çıxsınGəc baxsa kim ol mahi-cəmalə, gözü çıxsın,Düşsün o da mən kimi bu halə, gözü çıxsın!
Məni atdın, gözəlim, özgələrə yar oldunMəni atdın, gözəlim, özgələrə yar oldun,Neyləmişdim, mənə yar olmadın, əğyar oldun?
Könül, inanma o şuxə, vəfası yoxdur onunKönül, inanma o şuxə, vəfası yoxdur onun,Həqiqi məhrəm olan aşinası yoxdur onun.
Mən mailəm ol yarə, bəs indi necə olsun?Mən mailəm ol yarə, bəs indi necə olsun?Qoymuş məni avarə, bəs indi necə olsun?
Gözəl, müşkül sənintək bir nəfər sahibcamal olsunGözəl, müşkül sənintək bir nəfər sahibcamal olsun,Yəqin ki, bu qara gözlər belə xətt ilə xal olsun.
Göstər, ey gül, üzünü bülbüli-şeyda gülsünGöstər, ey gül, üzünü bülbüli-şeyda gülsün,Gözlərin şövqi ilə nərgisi-şəhla gülsün.
Könül, ol şuxə yaxınlaşma, onun əngəli varKönül, ol şuxə yaxınlaşma, onun əngəli var,Bivəfanın nə olur axırı, nə əvvəli var.
Hər kəsin dəhrdə səntək, gözəlim, dilbəri varHər kəsin dəhrdə səntək, gözəlim, dilbəri var,Xoş onun halına, dünyada nə dərdi-səri var?!
“Musiqi məclisinin türfə əlamətləri var“Musiqi məclisinin türfə əlamətləri var,Guş qıl, gör necə cansuz hekayətləri var”
Zülfün kimi, ey gül, nə ətirli nəfəsin var!Zülfün kimi, ey gül, nə ətirli nəfəsin var!Yoxsa bu lətafətlə can almaq həvəsin var?
Məni görən kimi yarım özün kənarə çəkərMəni görən kimi yarım özün kənarə çəkər,Kənarə naz ilə biganəni dübarə çəkər.
O incə, nazlı baxışlar, o atəşin gözlərO incə, nazlı baxışlar, o atəşin gözlər,Həzin-həzin nə baxır, sanki aşiqin gözlər.
Qaşların tiği, gülüm, almaq üçün can istərQaşların tiği, gülüm, almaq üçün can istər,Tökməyə dəhrdə nahaq yerə min qan istər.