Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qurandı vəsfi-cahü cəlali Məhəmmədin,Əhkami-şər şərhi-kəmali Məhəmmədin.
Qəzəl 61Var canda arizusu vüsali-Məhəmmədin,Gözlərdə intizari cəmali-Məhəmmədin.
Qəzəl 67Məcnunla mənim dərdimin əfsanəsi birdir,Söz ayrısa da, aşiqi-divanəsi birdir.
Qəzəl 70Məhi-dəllakim olub ayineyi-əhli-nəzər,Seyd edir ayinə tək hər kəs ona baxsa əgər.
Qəzəl 72Bağban, yarın boyu xoşdur mənə şümşaddan,Tərbiyət almaq fəqət mümkündür istedaddan.
Qəzəl 74Hicran günündə hali-dili-zar olar çətin,Gər bilməsə bu halımı dildar olar çətin.
Qəzəl 76Könlümün şadlığıdır, qəlbimə sultandı qəmin,Gözümün pərdəsidir pərdeyi-xaki-qədəmin.
Qəzəl 77Halım hər an sənin eşqində digərgun olmuş,Şərh edim halımı, bir gör necə məhzun olmuş.
Qəzəl 92Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb,Əridib şəmi məhəbbət odu, qovğayə salıb.
Qəzəl 106İki hörük arasında üzün qiyamət edər,İki gecə arasında günəş iqamət edər.
Qəzəl 112Hər kimin ki, qəlbi var, bir simbər cananı var,Simbər cananı varsa, dideyi-giryanı var.
Qəzəl 113Canım yolunda min qəmü dərdə nişanədir,Bir dəfə sormadın ki, bu qəm nə, bəla nədir?
Qəzəl 121Dərdinə əğyarın etmiş yar əlac,Qibtədən məndə dəyişmişdir məzac.
Qəzəl 122Əksi-ləbinlə könlümü al qan edir qədəh,Dərddən yanıqlı qəlbimi büryan edir qədəh.
Qəzəl 129Zənn qılma gözlərimdən ləxtə-ləxtə qan damar,Vurduğun oxlar yerindən qanım, ey canan, damar.
Qəzəl 134Zülfün qəmilə oldu könül mübtəla sənə,Kuyində, sevgilim, ola başım fəda sənə.
Qəzəl 137O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi,Özün könlüm kimi dərdə, bəlayə mübtəla etdi.
Qəzəl 141Məşşatə o qıvrım saçın hörüyünü ələ aldıqda,Əlinin qısqanclığından Çində nafənin qarnı sancılanar.
Qəzəl 144Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.
Qəzəl 150Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida,Ayrılıq göstərməsin eşq əhlinə hərgiz xuda.
Qəzəl 157Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asiman,Bilməm nə zülmdür göyə qalxır zaman-zaman.
Qəzəl 162Gecə xatırlamayır dərdimi bəzmində nədən,Necə xəlvətdi o yer, gəlməyirəm xatirə mən.
Qəzəl 172Yar üçün yar gərək təneyi-əğyar çəkə,Cövri-əğyari gərək, şübhəsiz, hər yar çəkə.
Qəzəl 187Kim ki, heyran olur ol dilbəri-siminbədənə,Həsədimdən, gözüm olsa, yenə düşməndi mənə.
Qəzəl 195Nədəndir halimə rəhmin sənin, ey məhliqa, gəlmir?Nə bütsən ki, sənin daş qəlbinə rəhmi-xuda gəlmir?
Qəzəl 196Kuyinin sakiniyik biz, diri olsaq nə qədər,Xaki-kuyəm, başımız göylərə yüksəlsə əgər.
Qəzəl 200Çəkir eşqin məni hərdəm yeni bazarə yenə,Dikmisən göz niyə bəs başqa xiridarə yenə.
Qəzəl 204Bizimlə zahidin felində bunca kim, təfavüt var,Nədir illət bizə ondan yetər hər ləhzə min azar?
Qəzəl 205Ey üzün gülşəni gülzari-cahandan rəna.Nə qədər var güli-rəna üzün ondan rəna.
Qəzəl 211Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər,Şəmsi-iqbalım doğarsa, kuyi-dildarın yetər.