Kişvəri · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sizni yad etgəc gözüm qandan ləbaləb yaş olur,Savux ahimdən yaşın hər danəsi bir daş olur.
Yardən bir dəm cüdalıq ixtiyar etmək nolurYardən bir dəm cüdalıq ixtiyar etmək nolur,İxtiyar olsa kişinin tərki-yar etmək nolur.
Ey yüzün sübhü saçın hər yan qaranğu şamlarEy yüzün sübhü saçın hər yan qaranğu şamlar,Ləblərin innab, iki çeşmin siyəh badamlar.
Ey ğəmindən dəmbədəm xunab dil, bimar gözEy ğəmindən dəmbədəm xunab dil, bimar göz,Natəvan çeşmin təki bitab dil, bimar göz.
Məndən, ey naseh ki, rüsvayi-cahanam yarsızMəndən, ey naseh ki, rüsvayi-cahanam yarsız,Arü namus istəmə kim, aşiq olur arsız.
Mənim yarim vəfasızdur, vəfasızMənim yarim vəfasızdur, vəfasız,Mənim dərdim, dəvasızdur, dəvasız.
Ol ki, verdi şəm, hüsnünə cahanəfruzluqOl ki, verdi şəm, hüsnünə cahanəfruzluq,Verdi sənsiz təlxiyi-hicran bizə noruzluq.
Vəh ki, hicran xəncəri köksümni qıldı çak-çakVəh ki, hicran xəncəri köksümni qıldı çak-çak,Doğradı bağrımnıvü könlümni qıldı dərdnak.
Sureyi-vəş-şəmsdür rüxsari-zibası anunSureyi-vəş-şəmsdür rüxsari-zibası anun,Leylətül-me’rac iki zülfi-mütərrası anun.
Necə kim, xəlqi dirildür şivəvü rə’nalığınNecə kim, xəlqi dirildür şivəvü rə’nalığın,Vəh kim, öldürdü məni məstivü bipərvalığın.
Ol kim, öldürdi məni cövrilə bidadi anunOl kim, öldürdi məni cövrilə bidadi anun,Munisə-şəbhayi-tarimdür mənim yadi anun.
Ol ki, can məxmuri çeşmi-nimxabidür anunOl ki, can məxmuri çeşmi-nimxabidür anun,Canım arami, vəli könlüm xərabidür anun.
Şəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananəninŞəm’ tək könlüm yanar yüzin görüb cananənin,Şəm’idən hasil həmin yanmaqdurur pərvanənin.
Çü qomuşsan rəhi-eşqində, ey qanlı könül, başınÇü qomuşsan rəhi-eşqində, ey qanlı könül, başın,Ğəmi tərk etmə kim, ğəmdür bu yolda əski yoldaşın.
Səhraya düşdüm tilbə-rab gögə yetişdi nalişimSəhraya düşdüm tilbə-rab gögə yetişdi nalişim,Qaldı tikanlar üstünə hər pareyi-pirahənim.
Ey qəbayi-səbz ilən sərvi-sərəfrazım mənümEy qəbayi-səbz ilən sərvi-sərəfrazım mənüm,Qarçığay saçlu, laçın gözlü şəhbazım mənüm.
Mana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdimMana ölmək nişanıdur xəzani-çöhreyi-zərdim,Diriğa, məndən ayrudur bəhari-nazpərvərdim.
Çeşmi-siyahuna sənəma, sənçi salmışamÇeşmi-siyahuna sənəma, sənçi salmışam,Qıl bir nəzər mana ki, qara gündə qalmışam.
Ey xirməni-gül gülşəni-ruxsaruna qurbanEy xirməni-gül gülşəni-ruxsaruna qurban,Sərvü çəməni qamətü rəftarunə qurban.
Könül cövrünə qatlanmaz, gedəlim bari şəhrindənKönül cövrünə qatlanmaz, gedəlim bari şəhrindən,Ana səbrü xirəd yuməz, gedəlim bari şəhrindən.
Gözüm ağlar cəmalın həsrətindənGözüm ağlar cəmalın həsrətindən,Yanar bağrım visalın həsrətindən.
Məni kim, öynə-öynə öldürürsənMəni kim, öynə-öynə öldürürsən,Aşiq öldürməgin cani bilürsən.
Nə bir haziq təbibim var ki, mühlik dərdimi görsünNə bir haziq təbibim var ki, mühlik dərdimi görsün,Nə bir sadiq rəfiqim var ki, kahi halımı sorsun.
Vəh-vəh, nə atəşparəsən bu cameyi-gülgun bilənVəh-vəh, nə atəşparəsən bu cameyi-gülgun bilən,Yusif dirilmiş guyiya pirahəni-pürxun bilən.
Ey pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mənEy pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mən,Əqlidən namid boldum sən gedəndən bərlü mən.
Bir zülfi həlqə-həlqəyə divanəyəm yenəBir zülfi həlqə-həlqəyə divanəyəm yenə,Şəm’i-yüzin görüb ana pərvanəyəm yenə.
Nə təravətdür ki, həq vermiş güli-rüxsarinəNə təravətdür ki, həq vermiş güli-rüxsarinəKim, verür yüz abrü baği-cinan gülzarinə.
Can birlə sana yar olubəm, yari unutmaCan birlə sana yar olubəm, yari unutma,Yox bolsa vəfan, yari-vəfadari unutma.
Mənüm tək yardan, yarəb ki, məhcur olmasun kimsəMənüm tək yardan, yarəb ki, məhcur olmasun kimsə,Çəkib rənci-fəraqi yarü rəncur olmasun kimsə.
Səndən ayru ölməgim guya ki, təqdir olmadıSəndən ayru ölməgim guya ki, təqdir olmadı,Yoxsa can verməkdə məndən hiç təqsir olmadı.