Nizami Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Saqi, gəl, qədəhi doldur mey ilə,Al ələ nəğməylə, çalğı, ney ilə!
Şərəfnamə, fəsil 1Ey Tanrı, dünyaya sənsən padişah,Biz kiçik bəndəyik, sən böyük Allah.
Leyli və Məcnun, fəsil 3Ellik məclisinə verəndə ehsan,Şəhərdə badəsiz qalmasın insan.
İqbalnamə, fəsil 4Dolanıb döndükcə qoca ruzigar,Özünə bir yeni müəllim arar.
Yeddi gözəl, fəsil 7Kim ki, ibrət dərsi alıb dünyadanSözün lövhəsini öyrənən zaman
Leyli və Məcnun, fəsil 21Nofəlin Məcnunla tanış olmasıLeyli çadırdaydı, o gizlənmiş ay
Yeddi gözəl, fəsil 22Bəhramın şöhrəti düşdü dünyaya,Balıqdan başlayıb yetişdi aya.
Şərəfnamə, fəsil 23“İnsanı biliklə daim ucaldan,Ən adil, ən böyük Tanrı adından.
Xosrov və Şirin, fəsil 29Bir gecə, novruzdan daha şən gecə.Bayram gündüzütək xoş, rövşən gecə,
Şərəfnamə, fəsil 31O yaqut qədəhi, saqi, birbaşaMənə ver, ayağım toxunmuş daşa.
İqbalnamə, fəsil 31Oyanıb qalxanda günəş yuxudanMüşkə kufur səpdi sanki asiman.
Yeddi gözəl, fəsil 33Müştəriylə Zühəl qovuşan zamanGünəş daxil oldu Həmələ Hutdan,
Şərəfnamə, fəsil 36Dur, saqi, mey gətir, versin mənə naz,Gəncliyi qaytarar, insan qocalmaz.
İqbalnamə, fəsil 38Müğənni, bir quşsan - vaxtı düz bilən,De görək: nə qədər keçmiş gecədən?
Xosrov və Şirin, fəsil 54Fərhad ki, Şirinə ürək bağladı.Könlünü məhəbbət odu dağladı.
Xosrov və Şirin, fəsil 73O ipək geymiş ay başladı sözə,Şəkər xəznəsini çıxardı üzə.
Yeddi gözəl, fəsil 3Onun sığışmadı cahana tacı,Taxtını ərş üstə qurdu meracı.
Şərəfnamə, fəsil 34Dur, saqi, şərabdan bir qədəh gətir!O qızıl çiçəkdən bir fərəh gətir!
Xosrov və Şirin, fəsil 57Xosrov əvvəl sordu: "Hardansan, cavan?"Fərhad cavab verdi: "Dost diyarından."
Xosrov və Şirin, fəsil 67Qızıl bayrağını açanda aləm,Dağılmış qoşuntək qaçıb getdi qəm.
Xosrov və Şirin, fəsil 79Bu sözləri deyən müdrik ixtiyar,Bu sayaq eylədi bizi xəbərdar:
Yeddi gözəl, fəsil 5Ey könül, bu xəyal yaratmaqla sənOynamayırsanmı xəyalla, desən?
Leyli və Məcnun, fəsil 8Məni inkar edənlərdən şikayətCoşmaq zamanıdır, coş, ey könül, sən,
Şərəfnamə, fəsil 10Saqi, gəl ruhumu şənlədən mey ver!Xumarı atmağa səhərkən hey ver!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 16Tərbiyə verənimsə ədəb nurini saçdı,Mənə doqquz fələkin düyünlərini açdı.
Xosrov və Şirin, fəsil 23Əfsunçu xəlvətdən çıxdı qəflətən,Atəşpərəst kimi parladı birdən.
Xosrov və Şirin, fəsil 24Elə ki, bir səhər Çin xəznədarıZər qıfılla örtdü göy qapıları,
Xosrov və Şirin, fəsil 25Qoca söz ustadı, həmin parsixanBelə xəbər verdi fars şahlarından:
İqbalnamə, fəsil 50Gövhərlər olanda mədəndə aşkarDünyanı bürüdü gövhər alanlar.
Xosrov və Şirin, fəsil 111Xosrov öyrənərkən dərsi, hikmətiTərk etdi dünyanı, eyşi, işrəti.