Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
داری همه شب دیده بیدار ای شمعوز سوز جگر چشم گهربار ای شمع
Ghazal 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن
Sohbetünsüz nigârâ vâye kanıSohbetünsüz nigârâ vâye kanıOl sa'âdet fakîre baya kanı
Khosrow and Shirin, chapter 85نکیسا چون زد این افسانه بر سازستای باربد برداشت آواز
Rubai 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Rubai 2ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا
Qit'a 8سر و بالایی که دارد بر سر گل مشک نابآفت دلهاست و اندر دیدهام چون آفتاب
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Kimlərdir, bilsən, oğlumKimlərdir, bilsən, oğlum,Qaranlığı dələnlər.
Rubai 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Nə qədər eşqimiz, ey gül, belə pünhan olacaq?Nə qədər eşqimiz, ey gül, belə pünhan olacaq?Aşikar eyləməyincə ürəyim qan olacaq.
Sinəm olsunİllər keçdi, saç ağardı qar kimi,O sahildən ayrılmadı gözlərim.
Rubai 123از مرگ تو ای شاه سیه شد روزمبی روی تو دیدگان خود بردوزم
Ghazal 11سالها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا
Ghazal 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Mufrad 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Səfil tacir deyir ki ("Bir neçə ildir ki, uyub işrətə")Bir neçə ildir ki, uyub işrətə,Bilməmişəm əmri-ticarət nədir?
Ocaq yanır, görən yoxdurÖz əlinlə qalamışdın bu ocağı,İndi ona çovğun, külək
Gün cəmalın göz yaşımı qurutduGün cəmalın göz yaşımı qurutdu,Qoymadı bulut tək ayağam məni.
Gəl, dünyanı gəzək qoşaGəl, dünyanı gəzək qoşa,Sən mənimçün,
Mir Cəlal misal çəkərdiİş axtarma, adam axtar, –Mir Cəlal misal çəkərdi.
Bəs ki, can çəktim fəraqından, mana can qalmadıBəs ki, can çəktim fəraqından, mana can qalmadı,Sənsizin mən yudmayıb xunabi-hicran, qalmadı.
Məndən salam söyləMəndən salam söylə! Kimə? Heç kimə!Daha o yerlərdə kimsəm qalmadı.
Ghazal 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Qit'a 171خاک بر سر پاش خاقانی و در خون خسب از آنکزیر خاک است آنکه از خاکت به مردم کرده بود
Rubai 78علم و ادبست مایه عز و شرفگوهر که نباشد چه گشاید ز صدف
Ghazal 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Yine başladı bülbüller tekellümYine başladı bülbüller tekellümKılurlar gül firâkından tazallüm
Khosrow and Shirin, chapter 98دگر باره شهِ بیداربختشسؤالی زیرکانه کرد سختش
Ənisül-arifin, 7بنده را در عنفوان، دور از دیاردرد غربت جمع شد با درد یار