Fuzuli · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نشان تیر آهم گشتهای ای آسمان شبهاترا بر سینه پیکانهاست هرسو نیست کوکبها
Ghazal 46رسم زهد و شیوه تقوی نمی دانیم ماعشق می دانیم و بس اینها نمی دانیم ما
Ghazal 60قرآن صفات جاه و جلال محمد استاحکام شرع شرح کمال محمد است
Ghazal 61جانم در آن آرزوی وصال محمد استچشمم در انتظار جمال محمد است
Ghazal 65عمر دراز من که پریشان گذشته استدر آرزوی گیسوی جانان گذشته است
Ghazal 67پیش عاقل قصه درد من و مجنون یکیستاختلافی در سخن باشد ولی مضمون یکیست
Ghazal 70مه دلاک من آیینه اهل نظر استهر زمان صید کسی کرده بشکل دگر است
Ghazal 73تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنستتا شدم دیوانه عشق تو زنجیر من است
Ghazal 74در هجر یار حال دل زار مشکل استزین حال واقف ار نشود یار مشکل است
Ghazal 77هر زمان حال من از عشق تو دیگرگون استبتو چون شرح کنم حال چه گویم چون است
Ghazal 79بتی که شیوه خوبی به از تو داند نیستپری وشی که ز دست توام رهاند نیست
Ghazal 83از جان بدود دل غم خالت برون نرفتوز دیده این سواد بسیلاب خون نرفت
Ghazal 92در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت
Ghazal 102عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفتعشق از فرهاد صورت یافت از من جان گرفت
Ghazal 120ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاجتو شفیع و همه عالم به شفاعت محتاج
Ghazal 122عکس لبت نمود دلم کرد خون قدحدردا که کرد سوز درونم فزون قدح
Ghazal 134بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد
Ghazal 136یار ما را به ازین زار و حزین می خواهدبه ازین چیست که ما را به ازین می خواهد
Ghazal 137عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد
Ghazal 144درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد
Ghazal 152هر پریچهره که دوران به جهان میآردبهر آزار دل خستهدلان میآرد
Ghazal 153پریرخان به جفا قصد جان ما مکنیدوفا کنی به عشاق خود جفا مکنید
Ghazal 155بخت بد بیاختیار از کوی یارم میبردبیقرارم میکند بیاختیارم میبرد
Ghazal 157بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید
Ghazal 181حبیب درد دلم را دوا نخواهد کردترحمی بمن مبتلا نخواهد کرد
Ghazal 183لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید
Ghazal 187نظر بازی که حیران رخ آن سیمتن باشدنمی خواهم که بینم از حسد گر چشم من باشد
Ghazal 193دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شدآنچنان کآتش گل از فیض خلیل الله شد
Ghazal 201یار خواهی دلا ز جان بگذراز همه هستی جهان بگذر
Ghazal 202می کشد زارم ببازی هر زمان طفلی دگرکرد دل بازیچه طفلان مرا پیرانه سر