Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ مانوبت اقبال برد بخت جوان گشتهٔ ما
Râh getür râh getür râh ferâhlar artururRâh getür râh getür râh ferâhlar artururHer kadehi ki içerüz gözi kadehler arturur
Газель 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
Firqətin dərdi, nigara, bağrımı qan eylədiFirqətin dərdi, nigara, bağrımı qan eylədi,Ruzigar oldu müxalif, vəsli hicran eylədi.
Neylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənimNeylirəm gülzarı kim, sən gülüzarımsan mənim,Sünbülüm, sərvim, gülüm, bağım, baharımsan mənim.
Sevməyən kimsəSevməyən kimsə nədir qüssə, nə anlar, gözəlim,Qüssə nə anlamayan kimsə nə anlar, gözəlim?!
Zülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdüZülfün götür üzdən dedim, ol məh şəkə düşdü,Ayinə kimi könlünə, gördüm, ləkə düşdü.
Отдельное стихотворение 269امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافلکه تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد!
Касыда 165ای نایب عیسی از دو مرجانوی کرده ز آتش آب حیوان
Газель 128با تو وصلم شب نوروز میسر شده بودشبم از وصل تو با روز برابر شده بود
Газель 44حلوای نباتست لبت، پسته دهانادر باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
Bâde vir virme ömri bâda paşaBâde vir virme ömri bâda paşaSun ayağunı sırf u sâde paşa
Газель 516دوست در مجلسست و جان در جاناین جرس از چه می کند افغان؟
Gəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlümGəl, ey dilbər ki, müştaqam, səni görmək dilər könlüm,Qəmindən düşdü zar, istər vüsalından şəkər könlüm.
Ləbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəmLəbi-ləlin həvəsin, munisi-can eyləmənəm,Salmanam gövhəri xak içrə, nihan eyləmənəm.
Yerə girmişlər üçünBorc almamış ömründə atan kimsədən, oğlum,Qaçmış tiyan altında yatan kimsədən, oğlum!
Gözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməzGözətlərəm yolunu – yari mehriban gəlməz,Rəqibə yar olub ol məhluqə, güman, gəlməz.
Газель 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما
Касыда 167یعقوب دلم، ندیم احزانیوسف صفتم، مقیم زندان
Газель 139طمع جور دلم زان بت بدخو داردز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد
Мантик аль-ушшак, глава 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Ahmedem kim ki bana sana yamanAhmedem kim ki bana sana yamanZâhirâ ol hilâf-ımilletdür
Газель 518ساقی چو تو باشی، همه جا باده پرستانمطرب چو تو باشی، چه غم از نعره مستان؟
Gəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməzGəlgil ki, səndən ayru müştaqə can gərəkməz,Müştaqə sənsiz, ey can, iki cahan gərəkməz.
Əzəldən çünki mən meyxareyi-bəzmi-ələst oldumƏzəldən çünki mən meyxareyi-bəzmi-ələst oldum,İçib vəhdət şərabından belə məxmurü məst oldum.
Özün öz köksünə qoydun bir daşÖzün öz köksünə qoydun bir daş,Uğrayıb təkliyə, qurdun bardaş,
Həqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimizHəqiqi olsa idi, sevgilim, məhəbbətimiz,Sevinc ilə yaşadardı bizi həqiqətimiz.
Отдельное стихотворение 290ز حیرت بهره عاشق ز خوبان بیشتر باشدازین گلشن گل آن چیند که دستش زیر سر باشد
Касыда 171زین بیش آبروی نریزم برای نانآتش دهم به روح طبیعی به جای نان
Газель 142چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد