Фикрет Садыг · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Günəşin bir zərrəsiyəm,İşıqdan gəlmişəm, gəlirəm, gələcəyəm.
YaxşılıqYaxşılıq eləməkçün gəlib dünyaya insan,Bu məqamda bilinir, bizim fərqimiz daşdan.
Doğmalarımın çiynindəMəni ölü göstərməyin,Yalançı dostlarımın heç birinə.
ButaforDivarda asılmış xalça – butafor,Mizin üstündəki dolça – butafor.
GətirAy İrandan mal gətirən,Nə bilim nə şirkəti!
Ənvər paşanın, Nuru paşanın və şəhid türk əsgərlərinin ruhunaBizdən ötrü şəhid oldunuz,Göylərdə sərgərdandı ruhunuz.
Mircə Əli Möcüz Şəbüstəriyə(Sərbəst nəzirə)*«A Şəbüstərli dadaşlar,
RuhKörpə doğuldumu, hazır dayanıb,Cana İlahidən calaq olur ruh.
Himn oxunandaOn adamın, yüz adamınAyaq üstə, farağat durub,
Mənim bayrağım(dərslik üçün)*Ucalan bayrağımda
Pərakəndə və bütövGecə yarı,dön, bax yuxarı!
Sükut buzu sındırıldıAtillanın atlılarısu içdiyi Dunay üstə – Budapeştdə,
Tanrı türkü qorusunEramızdan yüz illərlə əvvəllərdən Türk dövlətlərinin bayraqlarında Aypara çəkilib. Bütöv ayın lap dörddə biri. Türklər o qədər təvazö sahibi olublar ki, bütöv ayı bayraqlarına çəkməyiblər. Çox olublar: tayfa-tayfa, qəbilə-qəbilə, dövlət-dövlət və para-para. Bundan da elə Aypara doğur. Nə Oğuz, nə Mete, nə Atilla, nə Çingizxan, nə Osman, nə Atatürk bayraqlarına bütöv ay çəkməyiblər. Bütöv ay – bütün türklərin birləşməsindən sonra çəkiləcək bayrağımıza. Hələ ki, Ayparalar yaşadır bizi. Bəzi qüdrətli dövlətlərə paxıllığım tutur. Məs: Yaponiya. Onların bayrağında bütöv günəş var. Yəqin orda millət də, dövlət də bütövdür. Bizim kimi dağınıq deyil. Bizi Ayparalar zəfərdən-zəfərə, yüzillikdən yüzilliyə aparır.Gün o gün olsun ki, türklər minillik arzularına çatsınlar. Onda Ayparamız bədirlənmiş Ay olar. İnşallah!
Əlimi görürsən«Şeirimdən çoxəlim danışır» – deyirsən.
Gəlmə kəlmələrAdi bir sözdü paxıllıq,adi bir kəlmədi.
Baş üstəAna durur övladının başı üstə,Allah durur ananın başı üstə.
Baba-nəvə nağılıQocalmışam, qəddim bükülüb,ayağım yorulub,
Tele–şairBir şair gördüm efirdə,Kresloya sərələnib,
Adımı çəkmə(Şeirimizin beşillik mənzərəsini çəkib, mənim adımı çəkməyənə)*Qumbaraya bərkitmişəm – mən adımı,
Bu dünya belə dünyadıSağ əl sola lağ eləyir,Sol əl sağdan umur, küsür.
Qoşa rədifli qoşmaBu şerə fikir ver, «altı-dörddür»,Birini bilirsən, birini yox.
Görüş əzabıQərib ruhu qürbət eldə azıb bəlkə,Burdadırsa bəs, yuxuma gəlmir niyə?!
Keçəcəyin yolYolu keçəndə gəl, yel təki əsmə,Yolda daş da olur, kəsək də olur.
Bu zəmi hər ikimizinBu quyu – su quyusudu,Suyu – sənin, quyu – mənim.
Qum saatıQum saatı görmüsənmi?İçi narın qumla dolu,
Qışdan şikayətAllah, dön bəri, dön bəri,Bu çadıra diqqətlə bax!
«İçərişəhər» – təqvimdəTəqvimdə İçərişəhəri gördüm,çəkilib əcayib-qərayib
Dost dərdi«Gəlsə əcəl, verməz macal» – deyiblər,Gəldi, qapı dabanını kəsdirdi.
Qara şamaxısının ucu ilə«Qara şamaxısının ucu ilə…*gözünün yaşını sildi»*
Rahat yaşamağı sevənlər üçün«Şəhərin mərkəzində rahat yaşamağı sevənlərüçün 14 mərtəbəli bina tikilir» (telereklam)