Məhəmməd Füzuli: Təbiət və bahar
Möhnət odilə şəm misal od tutub tənim,Sədparə etdi qəlbimi dərdü ələm mənim.
Qəzəl 45O qara zülfünü gəl açma sən, ey nazlı nigar!Cismimi canım ilə bağlayan ol tel qırılar.
Qəzəl 47Könüldə, canda eylər ol pərinin dərdini pünhan,O kəs kim, gizlədə bilsin odu xaşak ilə asan.
Qəzəl 62Ey ay üzlüm, qamətin sərvi-xuramandır mənə,Sərv boylum, ay üzün şəmi-şəbistandır mənə.
Qəzəl 63Atlanıb ol türki-bədxu eylədi əzmi-şikar,Qalmadı yüz aşiqi-biçarədə səbrü qərar.
Qəzəl 67Məcnunla mənim dərdimin əfsanəsi birdir,Söz ayrısa da, aşiqi-divanəsi birdir.
Qəzəl 68Həmişə feyzi-bəqadır bu zövqi-cam mənə,Qalan bu ömrüm olur nəşeyi-müdam mənə.
Qəzəl 69Sərvdə qəddin qədər yoxdur gözəllik, ey pəri,Leyk o sabit dayanmış, sən gəzərsən hər yeri.
Qəzəl 72Bağban, yarın boyu xoşdur mənə şümşaddan,Tərbiyət almaq fəqət mümkündür istedaddan.
Qəzəl 73Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənim,Aşiqi-divanəyəm, eşqindi zəncirim mənim.
Qəzəl 74Hicran günündə hali-dili-zar olar çətin,Gər bilməsə bu halımı dildar olar çətin.
Qəzəl 77Halım hər an sənin eşqində digərgun olmuş,Şərh edim halımı, bir gör necə məhzun olmuş.
Qəzəl 80Gəldi gül gülzarə, ömründə ona kam olmadı,Yüz tikan gördü yanında, canı aram olmadı.
Qəzəl 84Güldən almış ziynəti ol türfə dəstarın sənin,Hər yana saçmış qığılcım odlu rüxsarın sənin.
Qəzəl 86Qoy bu gülşəndə mənə gül üzlülər yar olmasın,Çünki bir gül yoxdur ətrafında yüz xar olmasın.
Qəzəl 88Vüsalın zövqünə kölgən sənin hər ləhzə mayildir,Nə fayda, bu səadətdən özü biçarə qafildir.
Qəzəl 89Könül xaki-rəhinlə birləşib, kuyin məkan etmiş,Iki üftadəni bu hal necə gör mehriban etmiş.
Qəzəl 92Lalə qəlbin yaxıb eşqin, onu sevdaya salıb,Əridib şəmi məhəbbət odu, qovğayə salıb.
Qəzəl 93Cəfadır aşiqə, kəmmərhəmət olarsa nigar,Düşün məni nə qədər incidirsən, ey dildar!
Qəzəl 94Qırmızı donda o qamətlə sən, ey huri üzar!Bir əlifsən kim, qızıl xətlə yazıb pərvərdigar.
Qəzəl 98Cismim içrə təkcə bu yüz zəxmi-bidərman deyil,Mən kimi yüz dağı var, kölgəm də biəfğan deyil.
Qəzəl 104İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb,Gözün də indi işi qəlbi-dağidarə düşüb.
Qəzəl 114Şöhrətim artdıqca eşqimdə, adın şöhrət tapar,Etibarım getsə əldən, sən taparsan etibar.
Qəzəl 118Dil açıb şəm elədi arizi-dildar ilə bəhs,Tez tutuldu dili, qəhrindən edər yar ilə bəhs.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.