Əliağa Vahid: Təbiət və bahar
Könlümü etmiş cəmalın şövqü heyran, sevgilim,Yox bəşərdə sən kimi istəkli canan, sevgilim.
Həmişəlik o gözəl yarım olsa mənimHəmişəlik o gözəl yarım olsa mənim,Yolunda sərf edərəm, hər nə varım olsa mənim.
Xeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənimXeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənim,Firqətilə gündə min dəfə çıxar canım mənim.
Gəl gör, ey bülbül, bu gülşəndə nə halım var mənimGəl gör, ey bülbül, bu gülşəndə nə halım var mənim,Bir güli-rənayə bənd olmaq xəyalım var mənim!
Bilməm, nə oldu, qoydu məni, getdi dilbərimBilməm, nə oldu, qoydu məni, getdi dilbərim,Ağlar göz ilə aşiqi tərk etdi dilbərim.
Mən istərəm, bu naməni cananə göndərimMən istərəm, bu naməni cananə göndərim,Canım fədası olduğu bir canə göndərim.
Bir sən kimi vəfasız olan yarə neyləyimBir sən kimi vəfasız olan yarə neyləyim,Canan ki verdi könlünü əğyarə, neyləyim?!
Yayıldı sevgimiz, ey şux, hər diyarə bizimYayıldı sevgimiz, ey şux, hər diyarə bizim,Bütün məhəbbətimiz çıxdı aşikarə bizim.
Sandım vəfalı, hər gülə ümmid bağladımSandım vəfalı, hər gülə ümmid bağladım,Axır vəfası olmadı, dərdimdən ağladım.
Gördüm əğyar ilə, ey gül, səni, heyran qaldımGördüm əğyar ilə, ey gül, səni, heyran qaldım,Gözlərin fikrini etdikcə, pərişan qaldım.
“Yarımı bağçada qəm-qüssəyə batmış sandım“Yarımı bağçada qəm-qüssəyə batmış sandım,Xəbər aldım ki, nə var, dinmədi, yatmış sandım”.
Mən, sevgilim, eşqində gərək bülbül olaydım!Mən, sevgilim, eşqində gərək bülbül olaydım!Mərmər sinən üstündə qızıl bir gül olaydım!
Əzizim, sevgilim, nazlı nigarımƏzizim, sevgilim, nazlı nigarım,Züleyxadan gözəl istəkli yarım.
Yox deyən dərdimi cananıma, gözdən düşdümYox deyən dərdimi cananıma, gözdən düşdüm,Saldı hicran odunu canıma, gözdən düşdüm.
Cavanlıq eşqinə düşmüş mənim bu pir olan könlümCavanlıq eşqinə düşmüş mənim bu pir olan könlüm,Dəmadəm nazəninlərdən vurur dəm natəvan könlüm.
Getmə bu naz ilə, gözəlim, bir dayan görüm!Getmə bu naz ilə, gözəlim, bir dayan görüm!Eşqində mən yanan kimi, bir sən də yan görüm!
Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Ey yıxan könlüm evin, qıl həzər əfğanımdan!Evin abad ola, əl çək dili-viranımdan.
Vəfasızdır, könül, hər kim əsirgər canı canandanVəfasızdır, könül, hər kim əsirgər canı canandan,Gərək canan yolunda keçsin aşiq şövqlə candan.
Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Sən, sevgilim, bu hüsn ilə ellər nigarısan!Odlar diyarının gözəli-şəhriyarısan!
Söylə, ey gül, hansı bağın sən güli-rənasısan?Söylə, ey gül, hansı bağın sən güli-rənasısan?Hansı gülzari-behiştin sərvisən, tubasısan?
Sevgilim! Seyri-gülüstan yaxşıdr, sən yaxşısan?Sevgilim! Seyri-gülüstan yaxşıdr, sən yaxşısan?Aşiqinçün başqa canan yaxşıdır, sən yaxşısan?
Bilsən, gözəlim, sən nə qədər sevgili cansan!Bilsən, gözəlim, sən nə qədər sevgili cansan!Zülm eyləmə, qoy söyləməsinlər, can alansan.
Fələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndənFələk istər sala daim məni, ey məh, cüda səndən,Olurmu, çəksin əl aşiq, söylə, ey məhliqa, səndən?
Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Ey gül, səni kim ayrı salıbdır çəmənindən?Aç gizli müəmmanı o qönçə dəhənindən.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.