Təbiət və bahar
Gəldin bahar gələn günü gəldin bahar kimi,Hüsnün açıldı ömrümə bir laləzar kimi.
Dan qızarandaKönlümdə bir dünya arzu oyanırDan qızaranda.
İlk bahardaNovruzgülü gözləriniKörpə kimi açdı yenə.
Dənizlə payızda görüşdükDünən görüşünə getdim Xəzərin.Düşünürdüm yol boyu, –
Dənizə yağış yağdıDünən şıdırğı yağış yağdı,Sahildəki adamların
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
– Bulaq, gözəl bulaq, belə axıb sən– Bulaq, gözəl bulaq, belə axıb sənSöylə, bu dağlardan hara gedirsən?
– Söylə, ey ildırım, nə üçün sənin– Söylə, ey ildırım, nə üçün səninOddan, alovdandır bütün bədənin?
Yaşıllandı biçənəklərBaharın tər nəfəsindəGüllər xoş gəldi, xoş gəldi.
TəbrizimSəni neçə-neçə nəğməkar ötdü,Sazında, sözündə, Təbrizim mənim.
GüllərGül bağçası görcək nədən insan arasın da,Bitmiş o tikanlar niyə güllər sırasında?
Əsdi payız yelləriƏsdi payız yelləri,Çiçəklər gizləndilər.
Gözləri yol çəkən ana mahnısı(nəğmə)*Bir ana, boynunu burmaqdan yorulmaz.
ÜrəyiməNə köhləndin!Nə mənzillər kəsəcəkdin!
QaradağZirvəsindən bulud keçər qatarla,Sal daşlardan qartal uçar vüqarla.
AnaPayız tək qucağı bəhərlə dolu,Yay kimi qəzəbi, sevinci odlu,
Xəzərə axşam düşürQaş qaralır, günəşin qürubuna az qalır,Sahil kimsəsizləşir, qumlar, üstə iz qalır.
RəqqasəSən ortada ağ şam kimi yanırdın,İşığına axışırdı alqışlar.
QızımŞəfiqə Axundova bəstələmişdir*Məhəbbətlə gülşən olub
İlğım məhəbbət– Könlümə ələndi payız yarpağı...Məhəbbət, nə erkən saraldı belə.
BuludlarSevirdim göy üzündəbuludlar çaxnaşanda,
Eldən vüqar alaramTəpədən yol salaramDağlara qalxmaq üçün.
Yaxşı ki...1**Yaxşı ki, dünyada qayğılarla bir
Yaşıl lövhəQatar cənuba gedir.Yolların kənarında
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.