Təbiət və bahar
Üfüqlər arxasındaGün batır, axşam düşür.
Torpaq quruyurdu, yağdı yağışlarTorpaq quruyurdu, yağdı yağışlar,Güllər üşüyürdü, günəş göründü.
Məhəbbət yolunda yorulmur ürəkMəhəbbət yolunda yorulmur ürək,Göyün intəhasız dərinliyinə
Kiçik təkanla da şütüyür qayıqKiçik təkanla da şütüyür qayıq,Mavi bir səhraya baş alırıq biz,
Nə qədər uzağıq bir-birimizdənNə qədər uzağıq bir-birimizdən,Arada dənizlər, dağlar var indi.
Mən sənin yanına qışda gəlirdimMən sənin yanına qışda gəlirdim,Çiçək axtarırdım... Gəzdim hər yanı,
Dənizdə Ay çimirdiDənizdə Ay çimirdiYanaqları gümüşü.
Elə bildim bahar gəldiElə bildim bahar gəldi,Sellər coşdu, sular gəldi,
Gözünə qar üstə güllər görünsəGözünə qar üstə güllər görünsə,Sərt külək ney çalsa qulaqlarında,
Kədər nəğməsiSənsiz səhərə çıxdım,Səhər o deyil!
Hər şey sənindirGüllər açır — sənindir,Ətir saçır — sənindir,
Başıma gəldiGör arxamca necə düşüb fəsli-baharım,Məni yalqız buraxmadı, qışıma gəldi.
Taleyimin göylərindəTaleyimin göylərindəYanan da sən, sönən də sən.
TəklikPayız göylərinin boz aynasındaUçdu axırıncı durna qatarı.
Gecədən şeh düşdü güllərin üstəGecədən şeh düşdü güllərin üstə,Evlərin damında gölləndi qaldı.
Dəniz sakit, hava ilıq, arabirDəniz sakit, hava ilıq, arabirEşidilir bir ürəyin qəm səsi.
Yanır dənizdə bir fanarYanır dənizdə bir fanar,Keçir xəzan, gəlir bahar –
Bir bülbül oxuyurQədim Qobustanın daş səltənəti,Sanki daşa dönüb dalğalı ümman.
Ay meşəHansı meşə olar sənə tay, meşə?Bu yerlərin yaraşığı, ay meşə!
Nəsimi bazarındaÇeçen aullarında*Xalq torpaq vayındadır,
Sonuncu kibrit çöpüSözümüz çəp gəldi şoferlə birdən,Maşını saxladıb düşdüm yerə mən.
Gecəyarı Qahirənin küçələrindəBilsəydim ki, sən mənimlə barışacaqsan,Bilsəydim ki, sən mənimlə görüşəcəksən
Səhv düşəndə yerimizDuman dağı dolanar,Qiyamət olar.
Tufan səsiQayalara dəyən dalğaToza dönüb sovrulur.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.