Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Vay kim, olmaz mana ol lə’li-ruhəfza nəsib,Ləblərinin şərbətindən binəsibəm, ya nəsib.
O gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinO gün olsun ki, genə məclisə dilbər gəlsinÇıxıban bürcdən ol mahi-münəvvər gəlsin.
Qəzəl 6800Ey gözəl, həm meypərəst, həm də qəzəlxan olmusan,O yaman gözdən uzaq, məşhuri-dövran olmusan.
Qəzəl 137O sərvin qamətin göstərdi güzgü, min xəta etdi,Özün könlüm kimi dərdə, bəlayə mübtəla etdi.
Yâr bizümle yine kıldı özinYâr bizümle yine kıldı özinÖzgeler ile kılur oldı sözin
Qəzəl 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Yüzün tək tazə gül yox busitandaYüzün tək tazə gül yox busitanda,Boyun tək sərv yox baği-cəhanda.
Ey gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənəEy gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənə,Verdi öz surətini nəqşdə nəqqaş sənə.
Qəzəl 6826Yanmısan sən ki, həyanın tərinə, ey saqi,Camı doldur, gələr halın yerinə, ey saqi.
Qəzəl 141Məşşatə o qıvrım saçın hörüyünü ələ aldıqda,Əlinin qısqanclığından Çində nafənin qarnı sancılanar.
Üşdi şeker leblerine misk ü hoten karıncasıÜşdi şeker leblerine misk ü hoten karıncasıOldı ana cümle fidâ akl ü gönül varıncası
Qəzəl 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Mənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecəMənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecə,Məhfilim olmuş idi rəşki-gülüstan bu gecə.
Qəzəl 6889ای آن که دل به ابروی پیوسته بستهایغافل مشو که در ته طاق شکستهای
Qəzəl 144Bu möhnətxanədə aqil olanlar xaniman tutmaz,Ədəm mülkündən özgə mülkdə qalmaz, məkan tutmaz.
Akluma binüm ışkumı tannâz idiseremAkluma binüm ışkumı tannâz idiseremDerdüme bu gözlerümi gammâz idiserem
Qəzəl 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Qəzəl 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابیگر خط کشی به عالم خط امان بیابی
Qəzəl 150Salmasın Tanrı məni ol sərv boylumdan cida,Ayrılıq göstərməsin eşq əhlinə hərgiz xuda.
Bizümle hîle kılur nidelüm cihân-ı fenâBizümle hîle kılur nidelüm cihân-ı fenâDiler ki kuşça cânum ışkınun odına yana
Qəzəl 21«نون گفت » و «قلم » گفت تقدس و تعالااجمال ز تفصیل مبرهن شد و پیدا
Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məniÇəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni,Yoxdur ol mah, aparma bu tamaşayə məni.
Türki qəzəl 8Çıxartdı xət və mənəm zülf mübtəlası hənuzDüyün saqqaldı və başımdadır qarası hənuz
Qəzəl 153Qəsd eləyib canımıza, aşiqə etməyin cəfa.Eyləməyin cəfa əgər etməsəniz də siz vəfa.
Kanısın sen kanısın sen kanısın sen kanısınKanısın sen kanısın sen kanısın sen kanısınYüregümün kanısın sen kanısın sen cânısın
Qəzəl 22هرچه آن می رود از حد سمک تا بسمافاعلش را نتوان گفت که چونست و چرا؟
Sanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məniSanma güldür gətirən səhni-gülüstanə məni,Gülə sənsiz nəzər etsəm gətirər canə məni.
Türki qəzəl 13Ömr keçdi, səfər əsbabını amadə qılınHərnə sizdən kəsə tiği-əcəl ondan kəsilin
Qəzəl 157Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asiman,Bilməm nə zülmdür göyə qalxır zaman-zaman.