Məhəmməd Füzuli · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstax,Gətirib çoxları ortayə zər, eylər küstax.
Səbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetərSəbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetər,Əsər ki var, xərab olmağa bəhanə yetər.
Ah eylədiyim sərvi-xuramanın üçündürAh eylədiyim sərvi-xuramanın üçündür,Qan ağladığım qönçeyi-xəndanın üçündür.
Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var?Qansı gülşən gülbüni sərvi-xuramanınca var?Qansı gülbün üzrə qönçə, lə’li-xəndanınca var?
Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylərGirib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər,Olub mö’min, behişti, kafərəm, gər arizu eylər.
Səbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verürSəbrim alıb fələk, mənə yüz min bəla verür,Az olsa bir məta’, ona el çox bəha verür.
Xəm qədilə ağlaram ol türreyi-tərrarsızXəm qədilə ağlaram ol türreyi-tərrarsız,Gərçi derlər çəngdən çıxmaz tərənnüm tarsız.
Xaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsXaki-rəh etdi aşiqi-miskini ol həvəsKim, paybusi-yarə qaçan bula dəstrəs.
Bağə girdim, səri-kuyin anıb əfğan etdimBağə girdim, səri-kuyin anıb əfğan etdim,Gül görüb, yadın ilə çaki-giriban etdim.
Gərmdir şamü səhər mehrinlə çərxi-lacivərdGərmdir şamü səhər mehrinlə çərxi-lacivərd,Gəh sirişki-al edər izharü gəh rüxsari-zərd.
Hübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmişHübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmiş,Qəmi-eşqin məni-rüsvayi binamü nişan etmiş.
Ol mah vüsalilə xoş et bir gecə halimOl mah vüsalilə xoş et bir gecə halim,Ey əxtəri-tale’ qoma boynunda vəbalim!
Olmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiqOlmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiq,Eşq nəhyində bu rüsvalığ gör şər’ə müvafiq.
Səcdədir hər qanda bir büt görsəm, ayinim mənimSəcdədir hər qanda bir büt görsəm, ayinim mənim,Xah mö’min, xah kafər tut, budur dinim mənim.
Şəmi-ruyin afitabi-aləmaradır səninŞəm’i-ruyin afitabi-aləmaradır sənin,Nuri-həq xurşidi-rüxsarında peydadır sənin.
Ta ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmişTa ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmiş,Xişti-zərrinin səba fərşi-gülüstan eyləmiş.
Var ümidim ki, görüb cövlanını olsam həlakVar ümidim ki, görüb cövlanını olsam həlak,Gərdi-nə’li-badpayin örtə cismim üzrə xak.
Ey mələksima ki, səndən özgə heyrandır sanaEy mələksima ki, səndən özgə heyrandır sana,Həq bilir insan deməz, hər kim ki, insandır, sana.
Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı varMəndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,Aşiqi sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.
Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdirVəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir,Nə bəladır nəzər əhlinə, nə xoş məddi-nəzərdir?
Qəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sanaQəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sana,Ey güli-tazə, rəva görmədim azar sana!
Ey təğafül birlə hər saət qılan şeyda məniEy təğafül birlə hər saət qılan şeyda məni,Vaqif ol kim, öldürər bir gün bu istiğna məni.
Eyş üçün bir türfə mənzildir bahar əyyamı bağEyş üçün bir türfə mənzildir bahar əyyamı bağ,Onda tutsun qönçəvəş hər kim ki, eyş istər otağ.
Əgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır buƏgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır bu,Nə hacət dərdini yeydir demək candan, əyandır bu.
Ələ alır gəzicək ol güli rəna ətəginƏlə alır gəzicək ol güli-rəna ətəgin,Vəhm edər kim, tuta bir aşiqi-şeyda ətəgin.
Zairi-meyxanəyəm müğ səcdəsidir taətimZairi-meyxanəyəm müğ səcdəsidir taətim,Eşq pirim, nəqdi-can nəzrim, təvəkkül niyyətim.
Könlüm açılır zülfi-pərişanını görgəcKönlüm açılır zülfi-pərişanını görgəc,Nitqim tutulur qönçeyi-xəndanını görgəc.
Kuhkən Şirinə öz nəqşin çəkib vermiş firibKuhkən Şirinə öz nəqşin çəkib vermiş firib,Gör nə cahildir, yonar daşdan öziçün, bir rəqib.
Gər deyil bir mah mehrilan mənim tək zar sübhGər deyil bir mah mehrilən mənim tək zar sübh,Başin açib nişə hər gün yaxasın yırtar sübh.
Görməsəm hər söz açanda ol güli rəna üzünGörməsəm hər göz açanda ol güli-rəna üzün,Göz yumunca əşki-gülgunim tutar dünya üzün.