Ghazal 92

در دل لاله غمت آتش سودا انداختشمع را آتش سودای تو از پا انداخت

FuzuliGhazal1 min
Rubai 93

خوش آن که دمی با تو کنم سیر چمنمن پر کنم از اشک و تو از گل دامن

FuzuliRubai1 min
Rubai 99

ابنای زمان که در جهانند همهاز جور زمانه در فغانند همه

FuzuliRubai1 min
Ghazal 102

عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفتعشق از فرهاد صورت یافت از من جان گرفت

FuzuliGhazal1 min
Rubai 105

یارب به رسالت رسول عربییارب به حریم روضه پاک نبی

FuzuliRubai1 min
Ghazal 120

ای مرضهای معاصی ز تو محتاج علاجتو شفیع و همه عالم به شفاعت محتاج

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 122

عکس لبت نمود دلم کرد خون قدحدردا که کرد سوز درونم فزون قدح

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 134

بخاک پای تو تا ترک سر نخواهم کردهوای کاکلت از سر بدر نخواهم کرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 137

عکس قد او آینه بربود خطا کردخود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 144

درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیردو گر خواهد که گیرد خانه در کوی عدم گیرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 152

هر پری‌چهره که دوران به جهان می‌آردبهر آزار دل خسته‌دلان می‌آرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 153

پری‌رخان به جفا قصد جان ما مکنیدوفا کنی به عشاق خود جفا مکنید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 155

بخت بد بی‌اختیار از کوی یارم می‌بردبی‌قرارم می‌کند بی‌اختیارم می‌برد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 157

بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 181

حبیب درد دلم را دوا نخواهد کردترحمی بمن مبتلا نخواهد کرد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 183

لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آیدمبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 187

نظر بازی که حیران رخ آن سیمتن باشدنمی خواهم که بینم از حسد گر چشم من باشد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 193

دل که سوزان بود خندان از رخ آن ماه شدآنچنان کآتش گل از فیض خلیل الله شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 201

یار خواهی دلا ز جان بگذراز همه هستی جهان بگذر

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 202

می کشد زارم ببازی هر زمان طفلی دگرکرد دل بازیچه طفلان مرا پیرانه سر

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 204

می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 205

ای جمالت ز گل گلشن جان رعناترهر چه رعناتر ازان نیست ازان رعناتر

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 207

خاک شد جسم و غمت مونس جانست هنوزسوخت دل جان به جمالت نگرانست هنوز

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 221

بکویش می روم بهر تماشای مه رویشتماشاییست از رسواییم امروز در کویش

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 235

باغ حسن از گل رخسار تو دارد رونقکشور عشق بتیغ مژه ات یافت نسق

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 239

ما را ز وصل دوست جدا می کند فلکباز این چه دشمنیست بما می کند فلک

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 255

بسی بی داد در عشق از بتان سیمتن دیدمز بی داد بتان کافر نبیند آنچه من دیدم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 259

نه از تیری که بر دل می‌زنی چندین فغان دارمسوی خود می‌کشی ای ناله از رشک کمان دارم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 263

به عزم طوف خاک درگهت از دیده پا کردمدویدم آن قدر کان خاک را چون توتیا کردم

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 272

بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتمتا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم

FuzuliGhazal1 min