Низами Гянджеви · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چهارم مرد موبد گفت کاین رازبه شخصی مانَد اندر حجله ناز
Хосров и Ширин, глава 110دلا از روشنی شمعی برافروزز شمع آتش پرستیدن بیاموز
Хосров и Ширин, глава 120چو داد اندیشهٔ جادو دماغمز چشم افسای این لعبت فراغم
Лейли и Меджнун, глава 5سر خیل سپاه تاجدارانسر جملهٔ جمله شهریاران
Лейли и Меджнун, глава 6ای عالم جان و جان عالمدلخوش کن آدمی و آدم
Лейли и Меджнун, глава 26شبگیر که چرخ لاجوردیآراست کبودیی به زردی
Икбал-наме, глава 27چو ختم سخن قرعه بر شاه زدسخن سکهٔ قدر بر ماه زد
Икбал-наме, глава 30چنین بود در نامهٔ رهنمایاز آن پس که بود آفرین خدای
Икбал-наме, глава 33سحرگه که سربرگرفتم ز خواببرافروختم چهره چون آفتاب
Икбал-наме, глава 34مغنی دلم دور گشت از شکیبسماعی ده امشب مرا دلفریب
Икбал-наме, глава 45مغنی درین پرده دیرسالنوایی برانگیز و با او بنال
Хосров и Ширин, глава 50در آمد باربد چون بلبل مستگرفته بربطی چون آب در دست
Хосров и Ширин, глава 63چو خسرو نامهٔ شیرین فروخوانداز آن شیرینسخن عاجز فروماند
Хосров и Ширин, глава 70دگر باره جهاندار از سر مهربه گلرخ گفت کاِی سرو سمنچهر
Хосров и Ширин, глава 74مَلک چون دید ناز آن نیازیسپر بفکند از آن شمشیر بازی
Хосров и Ширин, глава 84چو رود باربد این پرده پرداختنکیسا زود چنگ خویش بنواخت
Хосров и Ширин, глава 104یکی گفتا بدان مانَد که در خوابدر اندازد کسی خود را به غرقاب
Хосров и Ширин, глава 108سخن چون شد به معصومان حوالتملک پرسیدش از تاج رسالت
Хосров и Ширин, глава 117خداوندی که خلاقالوجود استوجودش تا ابد فیاض جود است
Хосров и Ширин, глава 118شبی رخ تافته زین دیر فانیبه خلوت در سرای ام هانی
Лейли и Меджнун, глава 2ای شاهسوار ملک هستیسلطان خرد به چیرهدستی
Хосров и Ширин, глава 8به فرخفالی و فیروزمندیسخن را دادم از دولت بلندی
Хосров и Ширин, глава 61سراینده چنین افکند بنیادکه چون در عشق شیرین مرد فرهاد
Хосров и Ширин, глава 76چو خسرو دید کهآن معشوق طنازز سر بیرون نخواهد کردن آن ناز
Хосров и Ширин, глава 82چو بر زد باربد زین سان نوایینکیسا کرد از آن خوشتر ادایی
Хосров и Ширин, глава 97دگر ره گفت کای دریای دُربارچو دُر صافی و چون دریا عجبکار
Хосров и Ширин, глава 100دگر ره گفت «بعد از زندگانیبه یاد آرم حدیث این جهانی؟»
Хосров и Ширин, глава 114تو کز عبرت بدین افسانه مانیچه پنداری مگر افسانه خوانی
Хосров и Ширин, глава 115ببین ای هفت ساله قرهالعینمقام خویشتن در قاب قوسین
Лейли и Меджнун, глава 1ای نام تو بهترین سرآغازبینام تو نامه کی کنم باز