Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Doğruluq ilə istə ülüvvi-məqam kim,Gəldikcə halinə verə dövri-fələk rəvac.
Sirişkriz güləndamlər həvasiləSirişkriz güləndamlər həvasilə,Şikəstəhal siyəhzülflər bəlasilə,
Gətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradırGətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradır,Zəmin səbzü həva canbəxşü gülşən rahətəfzadır!
Əymiş hilali üstünə tərfi-külahiniƏymiş hilali üstünə tərfi-külahini,Çox dilşikəstənin gögə yetirmiş ahini,
Hasilim bərqi-həvadisdən məlamət dağıdırHasilim bərqi-həvadisdən məlamət dağıdır,Məsnədim kuyi-məlamətdə fəna toprağıdır,
Fəsli-ibtilayi-ƏyyubBəstəri-bəla bimarlarının və badiyeyi-fəna dilfigarlarının biri Əyyubi-bəlakeşdirki, nəvidi-"İnnəllahə yuhibbu kullə qəlbin həzin" dili-pakın məxzənicəvahiri-
Bu, vacibül-vücud isbatına bürhani-qate'dir və bəqai-sair mövcudata dəlili-mane'dirEtmok gərək əhli-feyzi-biniş,Təhqiqi-vücudi-afəriniş.
Bu, tuğrayi-misali-məhəbbətdir və dibaçeyi-divani-möhnətdirDehqani-hədiqeyi-hekayət,Sərrafı-cəvahiri-rəvayət
Bu, Leylinin pərvanəyə kəşfi-razıdır və onunla filcümlə izhari-niyazıdır"K'ey, tairi-aşiyaneyi-eşq!Sərgəşteyi-abü daneyi-eşq!
Bu, Leylinin ay ilə münazirə qıldığıdır və xurşid kimi şövq oduna yaxıldığıdır"K'ey gah qədim kimi xəmidə'Gahi pür olan misali-didə!
Bu, Leylinin künci-qəmdə giryanlığıdır və Məcnunun vadiyi-eşqdə sərgərdanlığıdırZar ağlar ikən bu rəsmə ol mah,Bir türfə səda eşitdi nagah.
Bu, Leyliyə Məcnunun istiğnasıdır və isbati-səfayi-imlasıdırMəcnun dedi: "Ey büti-pərivəş!Xaşaki-zəifə urma atəş!
Birinci camın keyfiyyətiEy saqi, ey od məclisinin rəhbəri, tacı,Bir odlu su ki, onda olur dərdin əlacı.
İkinci camın keyfiyyətiVer, Saqi, o Nuhun gəmisi rahəti-canı,Ver ki, məni qərq etdi bu qəm, dərd tufanı.
Yeddinci camın keyfiyyətiGəl, Saqi, ver ol qəndü şəkər zövqlü balı,Bir şey ki, açır qönçə kimi dərdi-vüsalı.
Bağə girdim, səri-kuyin anıb əfğan etdimBağə girdim, səri-kuyin anıb əfğan etdim,Gül görüb, yadın ilə çaki-giriban etdim.
Can verir rayiheyi-türbəti-pakin, ey takCan verir rayiheyi-türbəti-pakin, ey tak,Nəvvər-Əllahu ləkəl-əzrə, səq-Əllahu sərak.
Faş qıldın qəmim, ey dideyi-xunbar, mənimFaş qıldın qəmim, ey dideyi-xunbar, mənim!Eylədin mərdümə nəm olduğun izhar mənim.
Gərmdir şamü səhər mehrinlə çərxi-lacivərdGərmdir şamü səhər mehrinlə çərxi-lacivərd,Gəh sirişki-al edər izharü gəh rüxsari-zərd.
Hübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmişHübabi-əşki-xunin cismimi eldən nihan etmiş,Qəmi-eşqin məni-rüsvayi binamü nişan etmiş.
Ol mah vüsalilə xoş et bir gecə halimOl mah vüsalilə xoş et bir gecə halim,Ey əxtəri-tale’ qoma boynunda vəbalim!
Səcdədir hər qanda bir büt görsəm, ayinim mənimSəcdədir hər qanda bir büt görsəm, ayinim mənim,Xah mö’min, xah kafər tut, budur dinim mənim.
Şəmi-ruyin afitabi-aləmaradır səninŞəm’i-ruyin afitabi-aləmaradır sənin,Nuri-həq xurşidi-rüxsarında peydadır sənin.
Ta ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmişTa ki, taği-zərnigarın çərx viran eyləmiş,Xişti-zərrinin səba fərşi-gülüstan eyləmiş.
Tərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşiTərəşşüh qəbrimin daşından etmiş çeşmimin yaşi,Xəyal eylər görən kim, lə’ldəndir qəbrimin daşi.
Var ümidim ki, görüb cövlanını olsam həlakVar ümidim ki, görüb cövlanını olsam həlak,Gərdi-nə’li-badpayin örtə cismim üzrə xak.
Həva ərayisi-gülzarə oldu çehrəgüşaHəva ərayisi-gülzarə oldu çehrəgüşa,Bahar gülşənə geydirdi hülleyi-xəzra.
Saçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suSaçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suKim, bu dəklü tutuşan odlara qılmaz çarə su.
Ab lövhi üzrə çəkmiş mövcdən mistər səbaAb lövhi üzrə çəkmiş mövcdən mistər səba,Səbzədən nəql etməyə vəsfi-xəti-dilbər səba.
Qönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olurQönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olur,Sonra yüz lütf ilə könlü açılır, xəndan olur.