Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kəmali-hüsn veribdir şərabi-nab sana,Sana həlaldir, ey müğbeçə, şərab sana.
Kuhkən Şirinə öz nəqşin çəkib vermiş firibKuhkən Şirinə öz nəqşin çəkib vermiş firib,Gör nə cahildir, yonar daşdan öziçün, bir rəqib.
Gör sirişkim şəbi-hicran, demə kim, qandır buGör sirişkim şəbi-hicran, demə kim, qandır bu,Zərrə-zərrə şərəri-atəşi-hicrandır bu.
Görməsəm hər söz açanda ol güli rəna üzünGörməsəm hər göz açanda ol güli-rəna üzün,Göz yumunca əşki-gülgunim tutar dünya üzün.
Ləbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdiLəbin əksi gözüm yaşini mey tək laləgun etdi,Zənəxdanın muradım dəstgahın sərnigun etdi.
Möhnəti-eşq, ey dil, asandır deyib, çox urma lafMöhnəti-eşq, ey dil, asandır deyib, çox urma laf,Eşq bir yükdür ki, xəm olmuş onun altında qaf.
Nurini mah mehri-rüxündən alır müdamNurini mah mehri-rüxündən alır müdam,İnkar edərsə, şəhr güvahımdurur tamam.
Ol ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görübOl ki, hər saət gülərdi çeşmi-giryanım görüb,Ağlar oldu halıma birəhm cananım görüb.
Seyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abtü tabı varSeyr qıl, gör kim, gülüstanın nə abü tabı var,Hər tərəf min sərvi-sərsəbzü güli-sirabı var.
Səbadən gül üzündə sünbüli-pürpiçu tab oynarSəbadən gül üzündə sünbüli-pürpiçü tab oynar,Sanasan pər açıb, gülşəndə bir mişkin qürab oynar.
Can vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti-candırCan vermə qəmi-eşqə ki, eşq afəti-candır,Eşq afəti-can olduğu məşhuri-cahandır!
Kargər düşməz xədəngi-tə’neyi-düşmən manaKargər düşməz xədəngi-tə’neyi-düşmən mana,Kəsrəti-peykanın etmişdir dəmirdən tən mana.
Canımın cövhəri ol lə’li-gühərbarə fədaCanımın cövhəri ol lə’li-gühərbarə fəda,Ömrümün hasili ol şiveyi-rəftarə fəda.
Ey navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbabEy navəki-şövqin sipəri-sineyi-əhbab,Zülfün xəmi ərbabi-vəfa seydinə qüllab!
Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!Bəhri-eşqə düşdün, ey dil, zövqi-dünyani unut!Baliğ oldun, gəl rəhimdən içdiyin qani unut!
Münhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizacMünhərifdir, saqiya, ənduhi-dünyadən mizac,Badə tut kim, illəti-ənduhə qəflətdir ilac.
Nola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstaxNola gər qucsa miyanın kəməri-zər küstax,Gətirib çoxları ortayə zər, eylər küstax.
Yanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndirYanan eşq atəşinə atəşi-duzəxdən eyməndir,Nə kim, bir gəz yanar, yandırmaq oni qeyri-mümkindir.
Səbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetərSəbuh üçün mənə dürdi-meyi-şəbanə yetər,Əsər ki var, xərab olmağa bəhanə yetər.
Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylərGirib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər,Olub mö’min, behişti, kafərəm, gər arizu eylər.
Həmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi i - əşyayə kimHəmdi-bihəd dəmbədəm ol mübdi'i-əşyayə kim,Xilqəti-imkan vücubi-zatini icab edər.
Ey vücudi-kamilin ayinədari-feyzi-həqEy vücudi-kamilin ayinədari-feyzi həq,Asitanın qibleyi-hacati-ərbabi-yəqin.
Mən sübhü şam dudi-dili suznak iləMən sübhü şam dudi-dili-suznak ilə,Bağrın kəbab edib, verərəm çərxə inqilab.
Elm kəsbilə rütbeyi-rif’ətSətirüstü mətnElm kəsbilə rütbeyi-rif’ət
Gəlin, ey əhli-həqiqət, çıxalım aləmdənGəlin, ey əhli-həqiqət, çıxalım aləmdən,Qeyr yerlər gəzəlim, özgə səfalər görəlim.
Min ikən qədrü qiymətin bir olurMin ikən qədrü qiymətin bir olur,Müztərib olsa qəlbin, ey arif!
Oldur ğəzəl ki, feyzi onun am olub müdamOldur ğəzəl ki, feyzi onun am olub müdam,Arayişi-məcalisi-əhli-qəbul ola.
Ey vəziri-mülkpərvər kim, nizami-mülk üçünEy vəziri-mülkpərvər kim, nizami-mülk üçün,İntixab etmiş cəmi’i-xəlqdən sultan səni.
Ey gözəl, zatın məarif birlə rəngin edə görEy gözəl, zatın məarif birlə rəngin edə gör,Xətti-mişkin, pərdeyi-rüxsari-gülgun olmadan.
Yaxamı pəncəyi-təxvifi-rəhi-şər' tutarYaxamı pəncəyi-təxvifi-rəhi-şər’ tutar,Daməni-mə’rifəti-əhli-riyasət tutsam.