Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çöhrəvü xəttün xəyali çeşmimi qılmış məqam,Açmağa Bəhreyni cəm’ olmuş sipahi-Rumü Şam.
İrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəmİrişdi vəqt ki, gül basa busitanə qədəm,Cəhani eyləyə lütfi-bahar rəşki-İrəm.
Bu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylərBu bəhri-niylgun min mövc hər saat əyan eylər,Ülül-əbsarə bir-bir kəşfi-əsrari-nəhan eylər.
Bir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikarBir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikar,Tutmuşdu üz füsürdəligə təb’i-ruzigar,
Səbr hər dərdə mürur ilə müdava eylərSəbr hər dərdə mürur ilə müdava eylər,Sahibi-səbr bulur hər nə təmənna eylər.
Cahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinanCahanı eylədi feyzi-bəhar rəşki-cinan,Buraxdı fərşi-lətafət zəminə lütfi-zəman.
Sün’i-Həq kim, yox ikən aləmi etmiş peydaSün’i-Həq kim, yox ikən aləmi etmiş peyda,Ondan almış əsəri-nəzm nizamın əşya.
Bilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imişBilməz idim, bilmək ağzın sirrini düşvar imiş,Ağzını derlərdi yox, dediklərincə var imiş.
Budur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanBudur fərqi, könül, məhşər gününün ruzi-hicrandanKim, ol can döndərər cismə, bu cismi ayırar candan.
Qamətin xidmətinə sərvin əyilməz başıQamətin xidmətinə sərvin əyilməz başı,Nə bilir əhli-təriqin rəvişin ol naşı.
Qıymadın sakini-kuyin olana peykanınQıymadın sakini-kuyin olana peykanın,Bir içim su ilə ağırlamadın mehmanın.
Ey xoş ol məst ki, bilməz qəmi-aləm nə imişEy xoş ol məst ki, bilməz qəmi-aləm nə imiş,Nə çəkər aləm üçün qəm, nə bilər qəm nə imiş.
Eyş üçün bir türfə mənzildir bahar əyyamı bağEyş üçün bir türfə mənzildir bahar əyyamı bağ,Onda tutsun qönçəvəş hər kim ki, eyş istər otağ.
Əksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyin miratƏksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyin mirat,Bədəni-mürdəyə feyzi-nəzərin verdi həyat.
Zairi-meyxanəyəm müğ səcdəsidir taətimZairi-meyxanəyəm müğ səcdəsidir taətim,Eşq pirim, nəqdi-can nəzrim, təvəkkül niyyətim.
Kərəm qıl, kəsmə, saqi, iltifatın binəvalərdənKərəm qıl, kəsmə, saqi, iltifatın binəvalərdən,Əlindən gəldiyi xeyri diriğ etmə gədalərdən.
Könlüm açılır zülfi-pərişanını görgəcKönlüm açılır zülfi-pərişanını görgəc,Nitqim tutulur qönçeyi-xəndanını görgəc.
Göz xətindən mərdümin məhv etmədən bulmaz muradGöz xətindən mərdümin məhv etmədən bulmaz murad.Zaye eylər hüsnünü xəttin savad üzrə səvad.
Ləhzə-ləhzə ləbin anıb edicək əfğanlarLəhzə-ləhzə ləbin anıb edicək əfğanlar,Qətrə-qətrə saçılır didələrimdən qanlar.
Mehri könlümdə nihan olduğun ol mah bilirMehri könlümdə nihan olduğun ol mah bilir,Kimsə bilməz, füqəra sirri-dilin şah bilir.
Mənim kimi bir ləbi-xəndan üçün giryanlığım vardırMənim kim bir ləbi-xəndan üçün giryanlığım vardır,Pərişan türrələr dövründə sərgərdanlığım vardır.
Pərişan xəlqi-aləm ahü əfğan etdiyimdəndirPərişan xəlqi-aləm ahü əfğan etdiyimdəndir,Pərişan olduğum, xəlqi pərişan etdiyimdəndir.
Ey olub me’rac bürhani-ülüvvi-şan sana!Ey olub me’rac bürhani-ülüvvi-şan sana!Yerə enmiş göydən istiqbal edib Fürqan sana.
Cam içrə mey ki, dairə salmış hübab onaCam içrə mey ki, dairə salmış hübab ona,Ayinədir ki, əks salır afitab ona.
Şəb ki, miftahi-məhi-növ ola gəncinəgüşaŞəb ki, miftahi-məhi-növ ola gəncinəgüşa,Qıla peymaneyi-gərduni cəvahirpeyma.
Hər zaman mənzur bir şuxi-sitəmgərdir manaHər zaman mənzur bir şuxi-sitəmgərdir mana,Qanda olsam bir bəla həqdən müqəddərdir mana.
Sübh çəkmiş çərxə, çalmış daşə tiğin afitabSübh çəkmiş çərxə, çalmış daşə tiğin afitab,Zahir etmiş ol məhi-dəllakə eyni-intisab.
Ruzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilabRuzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilab,Qan içər oldum, əyağın çəkdi bəzmimdən şərab.
Xətti-rüxsarın edər lütfdə reyhan ilə bəhsXətti-rüxsarın edər lütfdə reyhan ilə bəhs,Hüsni-surətdə cəmalın güli-xəndan ilə bəhs.
Can çıxır təndən könül zikri-ləbi-yar eyləgəcCan çıxır təndən könül zikri-ləbi-yar eyləgəc,Tən bulur can yenlədən ol ləfzi təkrar eyləgəc.