Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Aftabi-təl’ətin tutduqca övci-irtifa’,Qətli-əhli-eşqə tiği-qəmzədir ondan şüa’.
Aldı gülzar içrə su əksi-üzari-aliniAldı gülzar içrə su əksi-üzari-alini,Çəkdi güllər surətin mənzur edib timsalini.
Bari-möhnətdən nihali-qamətin xəm olmasınBari-möhnətdən nihali-qamətin xəm olmasın.Başımızdan sayeyi-sərvi-qədin kəm olmasın.
Cismimi yandırma, rəhm et yaşimə, ey bağrı daşCismimi yandırma, rəhm et yaşimə, ey bağrı daş!Ehtiyat et, yanmasın nagəh quru odunda yaş.
Ey könül, çox seyr qılma, günbədi-dəvvar təkEy könül, çox seyr qılma, günbədi-dəvvar tək,Sakin olmaq seyrdən yey, nöqteyi-pərgar tək.
Əksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyən miratƏksi-rüxsarın ilə oldu müzəyyən mir’at,Bədəni-mürdəyə feyzi-nəzərin verdi həyat.
Xəm qədilə ağılaram ol türreyi-tərrarsızXəm qədilə ağılaram ol türreyi-tərrarsız,Gərçi derlər çəngdən çıxmaz tərənnüm tarsız.
Xoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idimXoş ol zaman ki, hərimi-vüsalə məhrəm idim,Nə mübtəlayi-bəla, müğəyyədi-ğəm idim.
Olmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiqOlmaz oldu görüb əhvalımı el xublara aşiq,Eşq nəhyində bu rüsvalığ gör şər’ə müvafiq.
Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məsturNə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur,Saqınman ani olur, olmaz olmayan məqdur.
Vəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərVəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərKim, olur bir türfə ayin ilə hər dəm cilvəgər?
Məgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələmMəgər qılır rəqəmi-vəsfi-xətti-yar qələmKi, xətti-yar kimi oldu mişkbar qələm.
Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə lütfdür yenə kim, buldu səbzədən gülzar?Nə feyzdir yenə kim, saldı bağa badi-bahar?
Götürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandanGötürdü bad bürqə’ çöhreyi-gülbərgi-xəndandan,Gətirdi aləmi mürği-çəmən əfqanə əfqandan.
Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim!Eşqdən canımda bir pünhan mərəz var, ey həkim!Xəlqə pünhan dərdim izhar etmə zinhar, ey həkim!
Aşiq oldum yenə bir tazə güli-rənayəAşiq oldum yenə bir tazə güli-rənayəKi, salır al ilə hər dəm məni yüz qovğayə.
Məndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı varMəndə Məcnundan füzun aşiqlik istedadı var,Aşiqi sadiq mənəm, Məcnunun ancaq adı var.
Vəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdirVəh nə qamət, nə qiyamət, bu nə şaxi-güli-tərdir,Nə bəladır nəzər əhlinə, nə xoş məddi-nəzərdir?
Qansı mahin bilməzəm mehrilə olmuş zar sübhQansı mahin bilməzəm mehrilə olmuş zar sübh,Hər gün eylər xəlqə bir daği-nihan izhar sübh.
Qaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdimQaçan kim, qamətindən ayrı seyri-busitan etdim,Qoparıb əşk-seylabilə min sərvi rəvan etdim.
Qəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sanaQəmdən öldüm, demədim hali-dili-zar sana,Ey güli-tazə, rəva görmədim azar sana!
Qurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınQurutmuş qaliba şövq odu Fərhadın közü yaşınKi, gər axsaydı ləl eylərdi bişək Bisütun daşın.
Dərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbibDərdi-eşqim dəfinə zəhmət çəkər daim təbib,Şükr kim, olmuş ona zəhmət, mənə rahət nəsib,
Dəhənin dərdimə dərman dedilər cananınDəhənin dərdimə dərman dedilər cananın,Bildilər dərdimi, yoxdur dedilər dərmanın.
Ey bivəfa ki, adət olubdur cəfa sanaEy bivəfa ki, adət olubdur cəfa sana,Billah cəfadır, olma demək bivəfa sana.
Ey gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin varEy gül, nə əcəb silsileyi-mişki-tərin var,Vey sərv, nə xoş can alıcı işvələrin var!
Ey fəraqi-ləbi-canan, ciyərim xun etdinEy fəraqi-ləbi-canan, ciyərim xun etdin,Çöhreyi-zərdimi xunab ilə gülgun etdin.
Əzəl katibləri üşşaq bəxtin qarə yazmışlarƏzəl katibləri üşşaq bəxtin qarə yazmışlar,Bu məzmun ilə xət ol səfheyi-rüxsarə yazmışlar.
Əgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır buƏgər çıxsaydı dərdin cismdən, derdim ki, candır bu,Nə hacət dərdini yeydir demək candan, əyandır bu.
Yenə ol mah mənim aldı qərarım bu gecəYenə ol mah mənim aldı qərarım bu gecə,Çıxacaqdır fələkə naleyi-zarım bu gecə.