Məhəmməd Füzuli · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hər zaman mənzur bir şuxi-sitəmgərdir mana,Qanda olsam bir bəla həqdən müqəddərdir mana.
Sübh çəkmiş çərxə, çalmış daşə tiğin afitabSübh çəkmiş çərxə, çalmış daşə tiğin afitab,Zahir etmiş ol məhi-dəllakə eyni-intisab.
Ruzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilabRuzigarım buldu dövrani-fələkdən inqilab,Qan içər oldum, əyağın çəkdi bəzmimdən şərab.
Xətti-rüxsarın edər lütfdə reyhan ilə bəhsXətti-rüxsarın edər lütfdə reyhan ilə bəhs,Hüsni-surətdə cəmalın güli-xəndan ilə bəhs.
Can çıxır təndən könül zikri-ləbi-yar eyləgəcCan çıxır təndən könül zikri-ləbi-yar eyləgəc,Tən bulur can yenlədən ol ləfzi təkrar eyləgəc.
Cilveyi-əksi-rüxün ayinədə, ey rəşki-hurCilveyi-əksi-rüxün ayinədə, ey rəşki-hur,Rövşən etmiş onu kim, xurşiddəndir ayə nur.
Müqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlarMüqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlar,Qılınclardır ki, qanlar tökmək ilə jəng tutmuşlar.
Süluki-fəqr ətvarım, məzaqi-eşq halımdırSüluki-fəqr ətvarım, məzaqi-eşq halımdır,Təcərrüd aləmi seyrində aləm payimalımdır.
Nola gər rəşki-rüxsarinlə bağrı xubların qandır artarNola gər rəşki-rüxsarinlə bağrı xubların qandır,Daşı tə’sir ilə lə’l eyləyən xurşidi-rəxşandır.
Ey könül, ol xəncəri-müjganə eylərsən həvəsEy könül, ol xəncəri-müjganə eylərsən həvəs,Qəsdi-can etdin, bəqayi-ömrdən ümmidi kəs.
Çox təfaxür qılma cəm i-mal ilə, ey xacə kimÇox təfaxür qılma cəm'i-mal ilə, ey xacə kim,Simü zər cəm'iyyəti-əhli-qürur eylər səni.
Sən nə afətsən mənə, ey əqli-bədfərcam kimSən nə afətsən mənə, ey əqli-bədfərcam, kim,Bulmaq olmaz surəti-qürbündə asari-nişat.
Ey xacə, gər qulundan oğulluq murad isəEy xacə, gər qulundan oğulluq murad isə,Şəfqət gözilə bax ona daim oğul kimi.
Ey ki, aləmdə məhəbbət adini məzmun edibEy ki, aləmdə məhəbbət adini məzmun edib,Hər zaman bir mahrüxsarın olursan maili.
Dəhr bir seylabdır, mülhəq ədəm dəryasınaDəhr bir seylabdır, mülhəq ədəm dəryasına,Biz ki, sərgərdanız, ol seylabə düşmüş xarü xəs.
Yar bilgəc halimi bir rəhm peyda eyləyəYar bilgəc halimi bir rəhm peyda eyləyə,Anlayıb dərdi-dilimni, bir müdava eyləyə.
Aqibət ahim mənim ol maha tə’sir etməsəAqibət ahim mənim ol mahə tə’sir etməsə,Bunca əfsunum pərivəş yarı təsxir etməsə,
Dün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqabDün sübhdəm ki, laləvü nəsrin salıb niqab,Gül çöhrəsindən atdı səba pərdeyi-hicab,
Vay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışamVay, yüz min vay kim, dildardən ayrılmışam,Fitnə çeşmi sahirü xunxardən ayrılmışam,
Candadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın səninCandadır sübhi-əzəldən mehri-rüxsarın sənin,Nola ta şami-əbəd olsam tələbkarın sənin,
Pərişanhalin oldum, sormadın hali-pərişanımPərişanhalin oldum, sormadın hali-pərişanım,Qəmindən dərdə düşdüm, qılmadın tədbiri-dərmanım,
Fəsli-ibtilayi-Həzrəti YəqubZümreyi-ərbabi-bəla və firqeyi-əshabi-ənanın biri Yə’qub Nəbi, biri həzrəti-Yusufu-siddiqdir. Həzrəti-İmam Rüknəddin əleyhirrəhmə tərcümeyi-"Sureyi-
Fəsli-ibtilayi-MusaTiri-təhəmmül sərgəştələrinin və tiği-təvəkkül küştələrinin biri Həzrəti-Kəlimullahdür ki, qilləti-ə’vanü ənsarlə cəfayi-ali-Fir’on mütəhəmmil olub və
Bu, səadətli bəy həzrətlərinin mədhidirEy xameyi-sərkəşi-səbükxiz,Vəqt oldu ki, olasan gühərriz!
Bu, Kə'bədən Məcnunun müraciətidir və vühuş ilə müsahibətidirBir-bir eşidib sözün atası,Bildi ki, qəbul olur duası,
Bu, Leyli əhvalından bir xəbərdir və mə'şuqü aşiq ətvarından bir əsərdirSaqi, mütəəllimi-xumarəm,Müştaqi-şərabi-xoşgüvarəm!
Bu, Leylinin səbaya pəyami-əhvalıdır və ümid ilə dəf'i-məlalıdırEylərdi səbaya dərdin izhar:"K'ey badi-səba, dur indi, zinhar!
Bu, Növfəlin Leyli həşəmətlə rəzm etdigidir və rəzmdə qalib olmayıb sülhə əzm etdigidirNovfəl ki, eşitdi bu cəvabı,Tərk eylədi şahidü şərabı,
Bu, Zeyd vəfadarın Məcnuna xəbər gətirdigidir və İbni Səlam ilə Leylinin peyvəndi müjdəsini yetirdigidirSahibxəbəri-fəsanəpərdazBu tərz ilə qıldı qissə ağaz
Dördüncü camın keyfiyyətiGəl, Saqi, dər ol laləni ver nəşə bağından,Bir lalə ki, könlüm köz olub şövqü dağından.