Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Enâr olalı şol servünde dalıElif kaddüm hevâdan oldı dili
Ghazal 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست
Ghazal 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Rubai 206ای بدر همال قدر خورشید جمالکیوان دل مشتری رخ زهره مثال
Ghazal 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Bu, İbni Səlamın Leyli vəslinə rağib olduğudur və bu də'vada sübhi-ümidi kazib olduğudurSaqi, bizə rahəti-rəvan ver,Cansızlara himmət eylə, can ver!
Yanduğum oda ışkuna âhır delîl olurYanduğum oda ışkuna âhır delîl olurOduna ışk ile salan özin halîl olur
Ghazal 234تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Ghazal 197گو نباشد شمع بر خاک این به خون آغشته رانور می بارد ز سیما این چراغ کشته را
Rubai 210از کوی تو ای نگار زاری بردیمآشفته دلی و بیقراری بردیم
Ghazal 149به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت
Bu, Leylinin Məcnuna peyğami-cavabıdır və üzrü itabıdırBu tərz ilə kilki oldu cariKim, əvvəli-namə, nami-bari,
Lutfı hasen hulkı hasen hüsni hasen ol hasenLutfı hasen hulkı hasen hüsni hasen ol hasenElhamdu lillâhi llezî ezhebe annâ'l-hazen
Ghazal 276باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد
Ghazal 201نیست یک جو غم ز بی برگی دل آزاده راتخم خال عیب باشد این زمین ساده را
Rubai 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Ghazal 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Bu, Leylinin İbni Səlamdan sonra macərasıdır və zaviyeyi-möhnətdə vaqe olan bəlasıdırÇün ata evinə döndü Leyli,Əfğana olub həmişə meyli,
Misümüz döndi yine şükür ilâha gümişeMisümüz döndi yine şükür ilâha gümişeIşkun ile sanemâ irişevüz güm işe
Ghazal 284باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Miscellaneous poem 208شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک مانداین گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
Rubai 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Ghazal 154سری که دید؟ که در پای دلستانی رفتدلی، که ترک تنی کرد و پیش جانی رفت؟
Bu, Leylinin naqəyə ərzi-razıdır və zəbani-hal ilə izhari-niyazıdırÇün naqədə gördü nəş'əyi-hal,Qıldı ona həm bəyani-əhval:
Her çend ki vaslun sanemâ aza irişdiHer çend ki vaslun sanemâ aza irişdiÇoh var ki senün vasluna ol aza irişdi
Ghazal 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Ghazal 207می کند پامال، تن آخر دل آسوده رامی شود دامن کفن این پای خواب آلوده را
Rubai 253خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهرهات شود از ششدر ایام برون
Ghazal 161ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمیگردی، پنهان ز که پرسیمت؟
Bu, Leylinin Məcnundan xəbərdar olduğudur və mətai-vəslinə nəqdi-canla xiridar olduğudurÇün büdi kim olduğunu Leyli,Rüxsarına axdı əşk seyli,