Fuzuli · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
قد برافراخته آفت جانی شده ایرخ برافروخته آشوب جهانی شده ای
Ghazal 380ای که تا یار منی در پی آزار منیکشم آزار ترا چون نکشم یار منی
Ghazal 391چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آراییچراغ هر کسی را بخت می افروزد از جایی
Ghazal 392نمودی لطف پیشم آمدی کردی ستم رفتیرسیدی بیخودم کردی به خود تا آمدم رفتی
Ghazal 398نمود در دلم از آتش درون شررینهال عاشقیم داد عاقبت ثمری
Ghazal 404از شرم رخت منزل یوسف شده چاهیدر روی زمین نیست برخسار تو ماهی
Ghazal 406هرگز نظر به بی سر و پایی نمی کنیکاو را هلاک تیر بلایی نمی کنی
Ghazal 409نپرسد از من بی کس درین دیار کسیکسی نیم که ز من گیرد اعتبار کسی
Ghazal 19بهار آمد صدایی برنمیآید ز بلبلهامگر امسال رنگ دلربایی نیست در گلها
Ghazal 44سویم شب هجران گذری نیست کسی رابر صورت حالم نظری نیست کسی را
Ghazal 45بر باد مده سلسله مشک فشان رامگشای ز پیوند تنم رشته جان را
Ghazal 52درد رسوایی نخواهد داشت درمان ای طبیبخویش را رسوا مکن ما را مرنجان ای طبیب
Ghazal 57تندست یار و بی سببی می کند غضبدارد غضب همیشه بعشاق زین سبب
Ghazal 71خورشید بسی خاکنشین شد به هوایتروزی نتوانست که بوسد کف پایت
Ghazal 78شده ام بسته گیسوی شکن پر شکنتمکش ای گل که بگردن نفتد خون منت
Ghazal 84برگ گل کز هر طرف آرایش دستار تستجسته هر جانب شرار آتش رخسار تست
Ghazal 91بر جان ما جفای نکویان ز حد گذشتاوقات ما میانه این قوم بد گذشت
Ghazal 99به حال زار من آن ماه را نگاهی نیستچه سود روزی اگر نیز هست ماهی نیست
Ghazal 103نه همین قد من از بار غم دور خم استخمی قامت گردون هم ازین بار غم است
Ghazal 109بهترین سیرها سیر بیابان فناستحالیا جمعیتی کانجاست در عالم کجاست
Ghazal 110جانی که هست رسته ز آزار او کجاستآزاده که نیست گرفتار او کجاست
Ghazal 128با تو وصلم شب نوروز میسر شده بودشبم از وصل تو با روز برابر شده بود
Ghazal 133ز من آن مغبچه ترک دل و دین میخواهددر ره عشق ثباتم به ازین میخواهد
Ghazal 139طمع جور دلم زان بت بدخو داردز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد
Ghazal 142چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسدشیشه را حال چه باشد که به فولاد رسد
Ghazal 146محتاج وصال تو که باشد که نباشدمشتاق جمال تو که باشد که نباشد
Ghazal 149چو بهر زینت آن گلچهره در آیینه میبیندز مژگان صد خدنگ آیینه را در سینه میبیند
Ghazal 159نکویی گرد بادست این که بر من خاک میباردسرود ناله من خاک را در رقص میبارد
Ghazal 160هر دم از تیر توام بر سینه صد روزن بودچون زره گر سینه چاک من از آهن بود
Ghazal 161ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شدنشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد