Ghazal 408

بر آن شدی که باهل وفا جفا نکنیخوش است عهد چنین آه اگر وفا نکنی

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 5

بکه نسبت کنم آن سرو صنوبر قد راانه اعظم من کل عظیم قدرا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 8

ز ضعف تاب تردد دگر نماند مراخوشم که ضعف ز سرگشتگی رهاند مرا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 9

چه گونه فاش نگردد غم نهانی مابشرح حال زبانیست بی زبانی ما

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 18

خاک در تو کحل بصر کرده ایم ماوز هر که جز تو قطع نظر کرده ایم ما

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 21

تحیر بست در شرح غم عشقت زبانم راچه گویم بر تو چون ظاهر کنم راز نهانم را

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 24

کرد عشق ای خون دل در کوی او رسوا مراجامه پوشان که نشناسد کسی آنجا مرا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 33

تا بوده ایم همدم غم بوده ایم ماغم را ملازم همه دم بوده ایم ما

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 39

گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مراکی بصد زنجیر بتوان داشت در عالم مرا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 41

چون شمع سوخت آتش محنت تن مراغم پاره پاره ساخت دل روشن مرا

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 49

هست می گویند خالی آن غدار آل راچشم کی برداشتم ز ابرو که بینم خال را

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 58

ای همه دم بزم تو جای رقیببهر تو ناچار لقای رقیب

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 66

ای دل بسی ز محنت هجران نمانده استخوش باش کین معامله چندان نمانده است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 69

سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیستاین قدر هست که او مثل تو هرجایی نیست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 80

گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافتخارها در زیر پهلو داشت آرامی نیافت

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 106

به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 111

ما را بلای عشق تو عمریست آشناستاز آشنا جدا شدن آشنا بلاست

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 117

اگر رسوا شدم رسواییم را شد فغان باعثفغان را سوزش دل سوزش دل را بتان باعث

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 132

بر گلویم تیغ ترک تند خوی من رسیدتشنه لب بودم که آبی بر گلوی من رسید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 147

شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 151

هردم از شوق لب لعلت دلم خون می‌شودصورت حالم ز خون دل دگرگون می‌شود

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 156

در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 166

نشاطم می‌کشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 167

ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 175

گاه لطفی می‌نماید گه جفایی می‌کندشوخی آن طفل هردم اقتضایی می‌کند

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 176

آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 178

دل درون سینه دردت را به جان می‌پروردذوق می‌بیند ازآن هردم ازآن می‌پرورد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 192

نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 195

بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید

FuzuliGhazal1 min
Ghazal 204

می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگرگرچه ما کار دگر داریم او کار دگر

FuzuliGhazal1 min