Fuzuli
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
هردم از شوق لب لعلت دلم خون میشودصورت حالم ز خون دل دگرگون میشود
Ghazal 156در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند
Ghazal 166نشاطم میکشد چون از تنم پیکان برون آیدکه شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید
Ghazal 167ز سروت سایه گر بر من اندوهگین افتدبه سر بردارم و نگذارم آن را بر زمین افتد
Ghazal 173یار از عاشق نمی باید که پروا شودتا نه عاشق درد دل گوید نه او رسوا شود
Ghazal 175گاه لطفی مینماید گه جفایی میکندشوخی آن طفل هردم اقتضایی میکند
Ghazal 176آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد
Ghazal 178دل درون سینه دردت را به جان میپروردذوق میبیند ازآن هردم ازآن میپرورد
Ghazal 192نه تنها جان من دردی ز گل رخساره داردجگر هم پاره زان درد دل هم پاره دارد
Ghazal 209دلا بمهر رخش دیده پر آب اندازترست پرده چشمت بآفتاب انداز
Ghazal 217پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیشگویا که پشیمان شده از آمدن خویش
Ghazal 224روی میتابد ز من گر ماه تابان گویمشمی رود از پیشم از سرو خرامان گویمش
Ghazal 226ز جهان گردی ما دیدن یاریست غرضزین همه سیر درین دشت شکاریست غرض
Ghazal 231گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغآتشی از رشک زد در رشته جانم چراغ
Ghazal 233قد کشیدی دیده ام تیر بلا را شد هدفجلوه کردی عنان اختیارم شد ز کف
Ghazal 241ای از تو بی دلان را درمان درد حاصلما نیز دردمندیم از ما مباش غافل
Ghazal 242نه چندان است مرا در غم هجران تو حالکه توان گفت و توان دید و توان کرد خیال
Ghazal 245متصل دارد سر سودای ابروی تو دلهیچ کس در سر چنین سودا ندارد متصل
Ghazal 246بطرف طره دستار زیبی بست یار از گلچه سروست این که دارد برگ از نسرین و بار از گل
Ghazal 260اگر میرم نخواهد کم شد آب چشم نمناکمبه هر سو چشمه ای ، خواهد روان شد از سرِ خاکم
Ghazal 265جان را به لعل چون شکرت تا سپردهامدیدست لذتی که من از رشک مردهام
Ghazal 271بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردمهوایت را درو از دیده مردم نهان کردم
Ghazal 283دمی بیسوز عشقت جان خود بر تن نمیخواهمچو شمع از سوز دارم زندگی مردن نمیخواهم
Ghazal 285ما نظر جز بر تبان سیمبر کم کردهایموز بتان سیمبر قطع نظر کم کردهایم
Ghazal 292هرگز غم خرابی عالم نمی خوریمعالم اگر خراب شود غم نمی خوریم
Ghazal 319گر چشم برخسار تو صد بار گشادمهر بار دو صد سیل برخسار گشادم
Ghazal 326ای لعل سخن گوی تو کام دل زارموقتست که کام دل از آن لعل بر آرم
Ghazal 327ما ترک دیدن رخ زیبا نمی کنیمکاری که هیچ کس نکند ما نمی کنیم
Ghazal 331نی همین سرگرم سودای بتان تنها منمهر که باشد عشق می ورزد همین رسوا منم
Ghazal 361کرد ناصح منع من از گریه بی رخسار اوخنده ام آمد میان گریه بر گفتار او