Həbib Sahir: Təbiət və bahar
Parıldayır inci tək səhər çağında,Fəcrin göz yaşları yarpaqlar üstə.
Maksim QorkiyəO məftun olduğun əngin dənizə,Sular içrə doğan qızıl günəşə,
Bizim məhləGün boyarkən dağı, qapı açılar,Palçıq divar ardı görünər bahar.
BayatılarI**Bir gün varmış, bir gün yox,
Keçən xatirələrKeçən xatirələr yanar od kimi,Könlümü yandırar, yanıram hər gün.
NədənVerərsə çiçəkBaharda vərk
Son söz, son sazEl şairi Mahmuda*Quraqlığa tutulandan, baba diyarında,
Həyatda ümidÜmid əgər bu qaranlıq cahanda olmazsa,Kim axtarardı həyatın şəfəqli çeşməsini?
Nil çayı mənzuməsindən parçalarAşın, daşın, deyə, Nilin suları,Çiçəklənsin Misrin tozlu baharı.
Ey qəmərSən hər gecə, o qəmli meşələrin ardından,Həkimanə baxışla, dünyalara baxırsan...
Kölgələnən qızıl dağlarKölgələnən qızıl dağlar görünür,Yaşıl ipək pərdələrin ardından.
Anam üçünYelkən öpüşü tək quru yaprağın,Sükutu titrətdi, durğun suları.
Ayın kölgəsiGümüş kölgə salıb qarlar üzkərə,Asimanda büllurlanan donuq ay,
Qrizantım gülləriAçılmışdı qrizantım gülləriXəzan olmuş bağçamızda bir səhər.
Çöl çiçəyiBir keçən buludun, göz yaşlarını,Qana-qana içib, açılan çiçək.
Meşələrin qoynundaYoldan iraq bir yerdə, meşələrin qoynunda,Su başında qurulmuş, səhər atlas çadırlar.
Yarın ətəkləriDüşüncəli könlüm, yatmaz, dinlərdi,Gecələrin dərinləşən səslərin...
Əyil sular üstə!Əyil sular üstə, tökülsün kölgən,Oxşasın kölgəni çeşmənin əli.
Oxuma ayeyi-yasDəhridən etmə şikayət, oxuma ayeyi-yas,Qoy nəsim dağdan əsib, həm meşə, həm bağ oxusun.
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
Yol ver keçimTökülsün suların üzünə,Ağaclardan qopan yarpaqlar,
YurdumuzSəhər oldu, gün hər yerə yayılır,Qurdlar, quşlar əkinlərdə ayılır.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.